تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠١
خطاب «يا أَيُّها» در آيه مىرساند كه اين برنامه، همگانى و براى عموم مسلمانان است.
٢- در مرحله دوم قرآن به افراد با ايمان دستور به استقامت در برابر دشمن مىدهد، مىفرمايد: «و در برابر دشمنان نيز استقامت به خرج دهيد» «وَ صابِرُوا».
«صابِرُوا» از «مُصابَرَه» (از باب مفاعله) به معنى صبر و استقامت در برابر صبر و استقامت ديگران است.
بنابراين، قرآن نخست به افراد با ايمان دستور استقامت مىدهد (كه هر گونه جهاد با نفس و مشكلات زندگى را شامل مىشود).
و در مرحله دوم، دستور به استقامت در برابر دشمن مىدهد، و اين خود مىرساند كه تا ملتى در جهاد با نفس و اصلاح نقاط ضعف درونى پيروز نشود، پيروزى او بر دشمن ممكن نيست و بيشتر شكستهاى ما در برابر دشمنان به خاطر شكستهائى است كه در جهاد با نفس و اصلاح نقاط ضعف خود دامنگير ما شده است.
ضمناً از دستور «صابِرُوا» استفاده مىشود: هر قدر دشمن بر استقامت خود بيفزايد ما نيز بايد بر پايدارى و استقامت خود بيفزائيم.
٣- در جمله بعد، به مسلمانان دستور آماده باش در برابر دشمن و مراقبت دائم از مرزها و سرحدّات كشورهاى اسلامى را مىدهد، مىفرمايد: «از مرزهاى خود، مراقبت به عمل آوريد» «وَ رابِطُوا».
اين دستور به خاطر آن است كه مسلمانان هرگز گرفتار حملات غافلگيرانه دشمن نشوند، و نيز به آنها دستور آماده باش و مراقبت هميشگى در برابر