أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ».
٢- «آنها به قرآن و آنچه بر شما مسلمانان نازل شده است، ايمان مى‌آورند» «وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ».
٣- ايمان آنها به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در حقيقت از ايمان واقعى به كتاب آسمانى خودشان و بشاراتى كه در آن آمده است سرچشمه مى‌گيرد بنابراين: «آنها به آنچه بر خودشان نازل شده نيز ايمان دارند» «وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ».
٤- «آنها در برابر فرمان خدا تسليم و خاضعند» «خاشِعينَ لِلَّهِ».
و همين خضوع آنهاست كه انگيزه ايمان واقعى شده و ميان آنها و تعصب‌هاى جاهلانه، جدائى افكنده است.
٥- «آنها هرگز آيات الهى را به بهاى ناچيز نمى‌فروشند» «لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَليلًا».
آنها همانند بعضى از دانشمندان يهود كه به خاطر حفظ موقعيت خود و ادامه حكومت بر آن جمعيت، و گرفتن رشوه‌ها، آيات خدا را تحريف مى‌كردند نيستند، بديهى است نه تنها به بهاى نا چيز نمى‌فروشند، كه به هيچ بهائى نخواهند فروخت، و اگر تنها اشاره به بهاى ناچيز شده، منظور اين است كه همانند آن دسته از دانشمندان دنياپرست دون همت نيستند.
به علاوه، اصولًا در برابر آيات خدا انسان هر چيز دريافت كند بى ارزش است.
اينها با داشتن آن برنامه روشن و زنده و صفات عالى انسانى، «پاداش خود را در نزد پروردگار خواهند داشت» «أُولئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ».
تعبير به رَبِّهِمْ: «پروردگارشان» اشاره به نهايت لطف و مرحمت پروردگار نسبت به آنها است، و نيز اشاره به اين است كه خداوند آنها را در مسير هدايت