تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩
١٨٥ كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ
ترجمه:
١٨٥- هر كسى مرگ را مىچشد؛ و شما پاداش خود را به طور كامل در روز قيامت خواهيد گرفت؛ آنها كه از آتش (دوزخ) دور شده، به بهشت وارد شوند نجات يافته و رستگار شدهاند و زندگى دنيا، چيزى جز سرمايه فريب نيست!
تفسير:
قانون عمومى مرگ
به دنبال بحث درباره لجاجت مخالفان و افراد بى ايمان، اين آيه، اشاره به قانون عمومى مرگ و سرنوشت مردم در رستاخيز مىكند، تا هم دلدارى براى پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان باشد، و هم هشدارى به مخالفان گناهكار!.
اين آيه نخست اشاره به قانونى مىكند كه حاكم بر تمام موجودات زنده جهان است، مىفرمايد: «تمام زندگان خواه و ناخواه روزى مرگ را خواهند چشيد» «كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ».
گرچه بسيارى از مردم مايلند، فناپذير بودن خود را فراموش كنند، ولى اين واقعيتى است، كه اگر ما آن را فراموش كنيم، هرگز ما را فراموش نخواهد كرد، حيات و زندگى اين جهان، بالاخره پايانى دارد، روزى مىرسد كه مرگ به سراغ هر كس خواهد آمد و ناچار است از اين جهان رخت بربندد.