١٧٩ ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنينَ عَلى‌ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتَّى يَميزَ الْخَبيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبي‌ مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظيمٌ
ترجمه:
١٧٩- چنين نبود كه خداوند، مؤمنان را به همان گونه كه شما هستيد واگذارد؛ مگر آن كه ناپاك را از پاك جدا سازد. و (نيز) چنين نبود كه خداوند شما را از اسرار غيب آگاه سازد (تا مؤمنان و منافقان را از اين راه بشناسيد؛) ولى خداوند از ميان رسولان خود، هر كس را بخواهد برمى‌گزيند؛ پس به خدا و رسولان او ايمان بياوريد! و اگر ايمان بياوريد و تقوا پيشه كنيد، پاداش بزرگى براى شماست.
تفسير:
مسلمانان تصفيه مى‌شوند
قبل از حادثه احد موضوع «منافقان»، در ميان مسلمانان، زياد مطرح نبود به همين دليل آنها بيشتر، «كفار» را دشمن خود مى‌دانستند، اما بعد از شكست احد و تضعيف موقتى مسلمانان راستين و آماده شدن زمينه براى فعاليت منافقان، فهميدند دشمنانى خطرناك‌تر دارند كه بايد كاملًا مراقب آنها باشند و آنها منافقانند و اين، يكى از مهمترين نتائج حادثه احد بود.
آيه فوق، آخرين آيه‌اى است كه در اينجا از حادثه احد بحث مى‌كند، اين