١٧٦ وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً يُريدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظّاً فِي الآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظيمٌ
١٧٧ إِنَّ الَّذينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ
ترجمه:
١٧٦- كسانى كه در راه كفر، شتاب مى‌كنند، تو را غمگين نسازند! به يقين، آنها هرگز زيانى به خداوند نمى‌رسانند. (به علاوه) خدا مى‌خواهد (آنها را به حال خودشان واگذارد؛ و در نتيجه،) بهره‌اى براى آنها در آخرت قرار ندهد. و براى آنها مجازات بزرگى است!
١٧٧- (آرى،) كسانى كه ايمان را دادند و كفر را خريدارى كردند، هرگز به خدا زيانى نمى‌رسانند؛ و براى آنها، مجازات دردناكى است!
تفسير:
تسليت به پيامبر صلى الله عليه و آله
در نخستين آيه مورد بحث، روى سخن به پيامبر صلى الله عليه و آله است كه به دنبال حادثه دردناك احد، خداوند او را تسليت مى‌گويد، مى‌فرمايد: «اى پيامبر! از اين كه مى‌بينى جمعى در راه كفر بر يكديگر پيشى مى‌گيرند، و گويا با هم مسابقه گذاشته‌اند، هيچ گاه غمگين مباش»! «وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ».
«زيرا آنها هرگز هيچگونه زيانى به خداوند نمى‌رسانند» «إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا