ولى در آيه مورد بحث، چون سخن از هر دو طايفه در ميان بوده، جانب طايفه مؤمنان، گرفته شده و تعبير به درجه شده است (اين طرز بيان را در اصطلاح ادبى تغليب مى‌گويند).
و در پايان آيه مى‌فرمايد: «خداوند نسبت به اعمال همه آنها بينا است» «وَ اللَّهُ بَصيرٌ بِما يَعْمَلُونَ».
و به خوبى مى‌داند هر كسى طبق نيت، ايمان و عمل خود، شايسته كدامين درجه است.
***
نكته:
يك روش مؤثر تربيتى
در قرآن مجيد، بسيارى از حقايق مربوط به معارف دينى و اخلاقى و اجتماعى در قالب سؤال، طرح و طرفين مسأله در اختيار شنونده گذارده مى‌شود تا او با فكر خود يكى را انتخاب كند.
اين روش كه بايد آن را روش غير مستقيم ناميد، اثر فوق‌العاده‌اى در تأثير برنامه‌هاى تربيتى دارد؛ زيرا انسان، معمولًا به افكار و برداشت‌هاى خود از مسائل مختلف، بيش از هر چيز اهميت مى‌دهد.
هنگامى كه مسأله به صورت يك مطلب قطعى و جزمى طرح شود، گاهى در مقابل آن، مقاومت بخرج مى‌دهد و همچون يك فكر بيگانه به آن مى‌نگرد، ولى هنگامى كه به صورت سؤال طرح شود و پاسخ را از درون وجدان و قلب خود بشنود آن را فكر و تشخيص خود مى‌داند و به عنوان «يك فكر و طرح آشنا» به آن مى‌نگرد.
لذا در مقابل آن مقاومت بخرج نمى‌دهد، اين طرز تعليم مخصوصاً در برابر