تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٠
١٦٢ أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصيرُ
١٦٣ هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصيرٌ بِما يَعْمَلُونَ
ترجمه:
١٦٢- آيا كسى كه از رضاى خدا پيروى كرده، همانند كسى است كه به خشم و غضب خدا بازگشته؟! و جايگاه او جهنم، و پايان كار او بسيار بد است.
١٦٣- هر يك از آنان، درجه و مقامى در پيشگاه خدا دارند؛ و خداوند به آنچه انجام مىدهند، بيناست.
تفسير:
آنها كه در جهاد شركت نكردند
در آيات گذشته از جوانب مختلف درباره جنگ «احد» و نتائج آن بحث شد، اكنون نوبت منافقان و مؤمنان سست ايمانى است كه به پيروى از آنها در ميدان جنگ، حضور نيافتند؛ زيرا در روايات مىخوانيم:
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمان حركت به سوى «احد» را صادر كرد، جمعى از منافقان به بهانه اين كه يقين به وقوع جنگ ندارند از حضور در ميدان، خوددارى كردند و بعضى از مسلمانان ضعيف الايمان نيز به آنها ملحق شدند، آيه مورد بحث، سرنوشت آنها را تشريح مىكند و مىگويد: «آيا كسانى كه فرمان خدا را اطاعت كردند و از خشنودى او پيروى نمودند، همانند كسانى هستند كه به سوى خشم خدا بازگشتند و جايگاه آنها جهنم و بازگشت و پايان كار آنها، زشت و