مورد تحريم پاره‌اى از غذاهاى پاك (مانند شير و گوشت شتر) رد كرده، مى‌فرمايد: «در آغاز، تمام اين غذاها بر بنى اسرائيل حلال بود، مگر آنچه اسرائيل (يعقوب) پيش از نزول تورات بر خود تحريم كرده بود» «كُلُّ الطَّعامِ كانَ حِلًّا لِبَني‌ إِسْرائيلَ إِلَّا ما حَرَّمَ إِسْرائيلُ عَلى‌ نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْراةُ».
درباره اين كه «اسرائيل» (اسرائيل نام ديگر يعقوب است) چه نوع غذائى را بر خود تحريم كرده بود؟ و علت آن تحريم چه بود؟ توضيحى در آيه ذكر نشده است، ولى از روايات اسلامى برمى‌آيد:
هنگامى كه يعقوب گوشت شتر مى‌خورد بيمارى عرق النسا «١»
بر او شدت مى‌گرفت.
لذا تصميم گرفت از خوردن آن براى هميشه خوددارى كند، پيروان او هم در اين قسمت به او اقتدا كردند، و تدريجاً اين امر بر بعضى مشتبه شد، و تصور كردند اين يك تحريم الهى است، و آن را به عنوان يك دستور دينى به خدا نسبت دادند. «٢»
قرآن در آيه بالا علت اشتباه آنها را تشريح مى‌كند و روشن مى‌سازد كه نسبت دادن اين موضوع به خدا يك تهمت است.
بنابراين، قبل از نزول تورات هيچ يك از غذاهاى پاكيزه بر بنى اسرائيل حرام نبوده كه با جمله «مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلُ التَّوْراةِ» در آيه فوق به آن اشاره شده است، اگر چه بعد از نزول «تورات» و آمدن موسى بن عمران بر اثر ظلم و ستم يهود پاره‌اى از غذاهاى پاكيزه به عنوان مجازات، بر آنها تحريم شد.
در جمله بعد خداوند به پيامبرش دستور مى‌دهد از يهود دعوت كند همان