تفسير:
بهره‌بردارى منافقان
حادثه احد از دو نظر براى مسلمانان فوق العاده اهميت داشت:
نخست اين كه: آئينه تمام‌نمائى بود كه مى‌توانست چهره واقعى مسلمانان آن زمان را منعكس سازد، و آنها را وادار به اصلاح وضع خود و بر طرف ساختن نقاط ضعف بنمايد و به همين جهت قرآن به طور فوق العاده روى آن تكيه كرده، و در آيات بسيارى كه در گذشته خوانديم و در آينده نيز خواهيم خواند، از آن استفاده تربيتى مى‌كند.
از سوى ديگر، اين حادثه زمينه را براى سمپاشى دشمنان و منافقان آماده ساخت و به همين دليل، آيات زيادى براى خنثى كردن اين سمپاشى‌ها نازل گرديد كه آيات فوق از آنها است.
اين آيات به منظور در هم كوبيدن فعاليت‌هاى تخريبى منافقان و هشدار به مسلمانان، نخست خطاب به افراد با ايمان مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! شما همانند كسانى كه كافر شده‌اند نباشيد كه چون برادرانشان به مسافرتى مى‌روند و يا در صف مجاهدان قرار مى‌گيرند و كشته مى‌شوند مى‌گويند: افسوس اگر نزد ما بودند نمى‌مردند و كشته نمى‌شدند» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَّذينَ كَفَرُوا وَ قالُوا لِا خْوانِهِمْ إِذا ضَرَبُوا فِي الأَرْضِ أَوْ كانُوا غُزّىً لَوْ كانُوا عِنْدَنا ما ماتُوا وَ ما قُتِلُوا».
گرچه آنها اين سخنان را در لباس دلسوزى ايراد مى‌كنند، اما نظرى جز مسموم ساختن روحيه شما ندارند و نبايد شما تحت تأثير اين سخنان مسموم قرار گيريد و چنين جمله‌هائى بر زبان آريد.
اگر شما مؤمنان تحت تأثير سخنان گمراه كننده آنان قرار گيريد، و همان