٣- در سوره «بقره» آيات ٢٧٥ تا ٢٧٩ نيز هر گونه رباخوارى به شدت ممنوع اعلام شده و در حكم جنگ با خدا ذكر گرديده است.
٤- و بالاخره در آيه مورد بحث، حكم تحريم ربا صريحاً ذكر شده، اما تنها به يك نوع از انواع ربا و نوع شديد و فاحش آن است اشاره شده است.
در اين آيه اشاره به تحريم رباى فاحش شده و با تعبير «أَضْعافاً مُضاعَفَهً» بيان گرديده است.
منظور از رباى فاحش اين است كه: سرمايه به شكل تصاعدى در مسير ربا سير كند يعنى سود در مرحله نخستين با اصل سرمايه ضميمه شود و مجموعاً مورد ربا قرار گيرند، و به همين ترتيب در هر مرحله، «سود به اضافه سرمايه»، سرمايه جديدى را تشكيل دهد، و به اين ترتيب در مدت كمى از راه تراكم سود، مجموع بدهى بدهكار به چندين برابر اصل بدهى افزايش يابد و به كلى از زندگى ساقط گردد.
به طورى كه از روايات و تواريخ استفاده مى‌شود، در زمان جاهليت معمول بود كه اگر بدهكار در رأس مدت نمى‌توانست بدهى خود را بپردازد از طلبكار تقاضا مى‌كرد مجموع سود و اصل بدهى را به شكل سرمايه جديدى به او قرض بدهد و سود آن را بگيرد!، در عصر ما نيز در ميان رباخواران اين رباخوارى بسيار ظالمانه فراوان است.
و در پايان آيه مى‌فرمايد: «تقوا پيشه كنيد شايد رستگار شويد» «وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ».
اگر مى‌خواهيد رستگار شويد بايد تقوا را پيشه كنيد و از اين گناه يعنى رباخوارى بپرهيزيد.
***