مدد خواهد داد!.
١٢٦- ولى اينها را خداوند فقط بشارت، و براى اطمينان خاطر شما قرار داده؛ و گرنه پيروزى تنها از جانب خداوند تواناى حكيم است!.
١٢٧- (اين وعده را كه خدا به شما داده،) براى اين است كه قسمتى از پيكر لشكر كافران را قطع كند؛ يا آنها را با ذلت برگرداند؛ تا مأيوس و نا اميد باز گردند!.
١٢٨- هيچ گونه اختيارى (درباره عفو كافران، يا مؤمنان فرارى از جنگ) براى تو نيست؛ مگر اين كه (خدا) بخواهد آنها را ببخشد، يا مجازات كند؛ زيرا آنها ستمگرند.
١٢٩- و آنچه در آسمان‌ها و زمين است، از آن خداست، هر كس را بخواهد (و شايسته بداند) مى‌بخشد؛ و هر كس را بخواهد، مجازات مى‌كند؛ و خداوند آمرزنده مهربان است.
تفسير:
مرحله خطرناك جنگ
پس از پايان جنگ احد، لشكر پيروز مشركان به سرعت به سوى «مكّه» بازگشت، ولى در اثناى راه اين فكر براى آنها پيدا شد كه چرا پيروزى خود را ناقص گذاردند؟
چه بهتر كه به «مدينه» بازگردند، شهر را غارت كنند، و مسلمانان را در هم بكوبند، و اگر محمّد صلى الله عليه و آله هم زنده باشد به قتل برسانند، و براى هميشه فكر آنها از ناحيه اسلام و مسلمين راحت شود.
به همين جهت فرمان بازگشت صادر شد و در حقيقت اين خطرناكترين مرحله جنگ احد بود؛ زيرا مسلمانان به قدر كافى كشته و زخمى داده بودند، و طبعاً در آن حال هيچگونه آمادگى براى تجديد جنگ در آنها نبود.