بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٧ - ١٠/ ٧٤ و اين كارها

٥٨٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس با بدگويى از برادر مسلمانش [نزد دشمن او] لقمه‌اى بخورد، خداوند، همانند آن را از آتش به او مى‌خورانَد؛ و هر كس با بدگويى از برادر مسلمانش جامه‌اى را بپوشد، خداوند، همانند آن، جامه‌اى از آتش بر او مى‌پوشاند؛ و هر كس با برادر مسلمانش از در رياكارى و شهرت‌طلبى در آيد، خداوند در روز قيامت، او را در مقام ريا و شهرت‌طلبى بر پا مى‌دارد.

٥٨٥. امام على عليه السلام: آگاه باشيد كه پيمان‌شكنى و نافرمانى و خيانت، در آتش‌اند!

٥٨٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چهار كس‌اند كه بايسته است خداوند، آنان را به بهشت نبرَد و نعمت‌هاى آن را به آنان نچشانَد: باده‌گُسار، رِباخوار، كسى كه مال يتيم را به ناحق بخورد، و كسى كه با پدر و مادرش بدرفتارى كند (/ از فرمان پدر و مادرش سرپيچى كند).

٥٨٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چهار كس‌اند كه بر كناره جهنّم به دار آويخته مى‌شوند: آن كه در حكومتش ستم كند، آن كه نسبت به زيردستانش بى‌انصاف باشد، آن كه تقدير خداوند را دروغ بشمارد، و آن كه خاندان محمّد را دشمن بدارد.

٥٨٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بهشت بر كسى كه به اهل بيت من ستم كند و بر كسى كه با آنان بجنگد و بر كسى كه عليه آنان يارى و كمك رساند و بر كسى كه ناسزايشان گويد، حرام شده است. «اينان را در آخرت بهره‌اى نيست و خدا روز قيامت با آنان سخن نمى‌گويد و به ايشان نمى‌نگرد و پاكشان نمى‌گرداند و عذابى دردناك خواهند داشت».

٥٨٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: پنج چيز است كه برايشان، كفّاره‌اى نيست: شرك ورزيدن به خداوند عز و جل، كُشتن كسى به ناحق، غارت كردن مؤمنى، گريختن از ميدان جهاد، و