بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٩٣ - ١٢/ ١٢ كسانى كه از آتش خارج مى شوند

اينان [سرانجام‌] از آتش خارج مى‌شوند و به بهشت مى‌روند.

٨٩٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: گروهى، پس از آن كه به كيفر گناهانشان، اندكى در آتش مى‌سوزند، از آن خارج خواهند شد. خداوند به بركت رحمت خود، آنها را بيرون مى‌آورد و وارد بهشت مى‌شوند.

٨٩٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مردمانى از اهل يكتاپرستى، چنان در آتش، عذاب مى‌شوند كه به صورت زغال در مى‌آيند. سپس رحمت [- خداوند]، آنان را در مى‌يابد و از آتش بيرون آورده و جلو درهاى بهشت افكنده مى‌شوند.

پس، بهشتيان بر آنها آب مى‌پاشند و بر اثر آن، [گوشت و پوست آنها] مى‌رويند، همچنان كه تخم‌هاى موجود در خس و خاشاكِ سيلاب مى‌رويند.

سپس وارد بهشت خواهند شد.

٨٩٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر گاه خداوند از داورى ميان بندگان فارغ شود و بخواهد به رحمت و لطف خويش، هر كه را خواست، از آتش بيرون آورَد، به فرشتگان دستور مى‌دهد تا كسانى را كه به خدا هيچ شرك نورزيده‌اند و خداى متعال مى‌خواهد كه بر آنان رحمت آورد، از آتش بيرون آورند؛ يعنى كسانى را كه مى‌گويند: «خدايى جز خداى يكتا نيست». اينان را در آتش مى‌شناسند؛ از اثر سجده‌هايشان، آنان را مى‌شناسند. آتش همه جاى بدن آدمى را مى‌خورد، مگر ردّ سجده را؛ چرا كه خدا بر آتش حرام و قدغن كرده است كه ردّ سجده را بسوزاند.

آرى، اين گونه كسان در حالى كه كاملًا سوخته‌اند، از آتش بيرون آورده مى‌شوند و بر آنان آب زندگانى مى‌ريزند كه بر اثر آن مى‌رويند، چنان كه دانه در خس و خاشاك سيل مى‌رويد.

آن گاه، خداوند بزرگ، داورى در باره بندگان را به پايان مى‌برد و تنها يك مرد