بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٨٩ - ١٢/ ١٢ كسانى كه از آتش خارج مى شوند

همان كند كه مى‌خواهد».

«آرى، جهنّم، كمينگاهى بوده [و] براى سركشان، بازگشتگاهى است [كه‌] روزگارانى در آن، درنگ كنند. در آن جا نه خنكى مى‌چشند و نه شربتى، جز آب جوشان و چركابه‌اى. كيفر ما، مناسب [با جُرم آنها] است. آنان بودند كه به [روزِ] حساب، اميد نداشتند و آيات ما را سخت تكذيب مى‌كردند و حال آن كه هر چيزى را بر شمرده، [به صورت‌] كتابى در آورده‌ايم. پس بچشيد كه جز عذاب، هرگز بر شما نمى‌افزاييم».

حديث‌

٨٨٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كسى كه وارد آتش گردد، از آن خارج نخواهد شد تا آن كه چندين حُقب را در آن بماند. حُقب، شصت و اندى سال است، و سال، سيصد و شصت روز كه هر روزى به اندازه هزار سال از سال‌هايى است كه شما مى‌شماريد. بنا بر اين، هيچ كس نبايد دل به اين خوش كند كه از آتش خارج مى‌شود.

٨٨٥. امام صادق عليه السلام‌- در باره اين سخن خداى عز و جل: «احقابى را در آن، درنگ كنند»-: احقاب شامل هشت حُقبه است. حُقبه هشتاد سال است و سال، سيصد و شصت روز كه هر روزش به اندازه هزار سال از سال‌هايى است كه شما حساب مى‌كنيد.

٨٨٦. مجمع البيان‌- به نقل از حمران-: از امام باقر عليه السلام در باره اين آيه‌[١] پرسيدم. فرمود:

«اين در باره كسانى است كه [سرانجام‌] از آتش خارج مى‌شوند».

٨٨٧. الزهد، حسين بن سعيد- به نقل از حمران-: به امام صادق عليه السلام گفتم: به ما [حديث‌]

[١]. آيه ٢٣ از سوره نبأ.