بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥١٣ - ١١/ ٤٩ ديگر موارد

كه به ياد آن مى‌افتد، خدا را سپاس بگويد و هر گاه گناه كرد، از خدا آمرزش بطلبد.

٧٧٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: سه نفرند كه خداوند عز و جل عذاب روز قيامت را از آنان برداشته است: آن كه بر قضاى الهى خرسند باشد، آن كه خيرخواه مسلمانان باشد، و آن كه به سوى نيكى، راه‌نمايى كند.

٧٧٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چهار خصلت است كه هر كس آنها را داشته باشد، خداى متعال، او را بر آتش، حرام مى‌گرداند و از شيطان، محفوظ مى‌دارد: كسى كه وقتى راغب مى‌شود و وقتى مى‌ترسد و وقتى خشمگين مى‌شود و وقتى شهوتش سر بر مى‌دارد، خود را نگه بدارد.

٧٨٠. امام على عليه السلام: شرم كردن از خداى سبحان، [شخص را] از عذاب خدا مصون مى‌دارد.

٧٨١. امام على عليه السلام: خداوند سبحان، چيزى از بلاى دنيا و عذاب آخرت را از مؤمن دور نمى‌كند، مگر به سبب راضى بودن او به قضاى الهى و شكيبايى نيكو [بدون جزع و فزع‌] در برابر بلاى او.

٧٨٢. التوحيد- به نقل از اصبغ بن نُباته-: چون على عليه السلام به خلافت رسيد و مردم با او بيعت كردند، در حالى كه عمامه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را بر سر بسته، جامه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را پوشيده، كفش‌هاى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را به پا كرده و شمشير پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را در ميان بسته بود، به سوى مسجد آمد و بالاى منبر رفت و بر آن نشست. سپس انگشتان دو دستش را در هم كرد و زير شكمش نهاد. آن گاه فرمود: «اى مردم! از من بپرسيد، پيش از آن كه مرا از دست بدهيد ...».

مردى كه بر عصايش تكيه داده بود، از انتهاى مسجد برخاست و جمعيت را شكافت و جلو آمد تا آن كه به ايشان نزديك شد و گفت: اى امير مؤمنان! مرا به عملى راه‌نمايى فرما كه هر گاه انجامش دهم، خداوند، مرا از آتش برهاند.

به او فرمود: «اى مرد! بشنو، سپس بفهم، و آن گاه يقين كن كه دنيا به‌