بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٣ - ١١/ ٩ فرمانبرى از خدا

سخن خداى عز و جل كه: «و آنان از وحشت آن روز، در امان‌اند»، و به دليل اين سخن خداى عز و جل كه: «بگو: اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خداوند نيز دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد».

پس هر كه خدا را دوست بدارد، خداوند عز و جل نيز او را دوست مى‌دارد، و هر كه خداوند عز و جل دوستش بدارد، از امان‌يافتگان است.

٦٦١. امام زين العابدين عليه السلام‌- در مناجات با خداوند متعال-:

آيا مرا با آتش خواهى سوزانْد، اى نهايتِ آرمانم؟

پس اميدم چه مى‌شود؟ پس محبّتم [به تو] كجا مى‌رود؟

١١/ ٩: فرمانبرى از خدا

٦٦٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: فرمانبرى از آفريدگار، [مايه‌] ايمنى از عذاب است.

٦٦٣. امام على عليه السلام: با شتافتن به فرمانبرى از خداوند، خويشتن را از عذاب خدا نگه داريد.

٦٦٤. امام زين العابدين عليه السلام: در اين دنيا، به طاعت خدا مشغول شويد و روزهاى آن را غنيمت بشماريد و در آنچه فردا [ى قيامت‌]، شما را از عذاب خدا مى‌رَهاند، بكوشيد.

٦٦٥. امام زين العابدين عليه السلام‌- به طاووس فقيه-: اى طاووس! سخن گفتن از پدر و مادرم و جدّم را رها كن! خداوند، بهشت را براى كسى آفريد كه از او فرمان ببَرد و كار نيك انجام دهد، اگر چه بنده‌اى حبشى باشد؛ و آتش را براى كسى آفريد كه او را نافرمانى كند، اگر چه قُرَشى باشد. مگر نشنيده‌اى سخن خداوند متعال را كه: