بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩ - ١/ ٩ اثام(كيفرگاه)

گفته‌اند كه اين امانت، شامل امانت در نماز، امانت در روزه و امانت در گفتار مى‌شود و از همه مهم‌تر، سپرده‌ها [ى امانىِ مردم نزد يكديگر] است.

٢٤. امام على عليه السلام: آگاه باشيد كه دنيا، سرايى فريبنده و حيله‌گر است. هر، روز شويى مى‌كند و هر شب، همسرى را مى‌كُشد و هر ساعتى، جمعى را از هم مى‌پراكند. چه بسيارند امّت‌هايى كه در گذشته، براى اين دنيا سخت كوشيدند و به آن روى آوردند؛ ولى دنيا آنان را در سياه‌چال دوزخ پرتاب نمود و به كلّى تباه و نابودشان كرد.

٢٥. امام زين العابدين عليه السلام‌- در دعا-: آقاى من! اعتماد و تكيه و اميد و توكّل من، به توست. به رحمت تو چنگ در زده‌ام و به آستان تو بار مى‌افكنم. بخشايش تو را مى‌طلبم و به اميد كَرَم تو- اى پروردگار من- دعايم را آغاز مى‌كنم. رفع درويشى‌ام را از تو اميد دارم و با توانگرىِ تو، فقر خويش را جبران مى‌كنم. زير سايه عفو تو ايستاده‌ام، به بخشندگى و بزرگوارىِ تو مى‌نگرم و به احسان تو چشم مى‌دوزم. پس مرا به آتش مسوزان، كه تو نقطه اميد و آرزوىِ منى، و مرا در سياه‌چال دوزخ، جاى مده؛ كه تو [مايه دل‌شادى و] نور ديده منى.

١/ ٩: اثام (كيفرگاه)

قرآن‌

« [بندگان خدا] كسانى‌اند كه با خداوند، معبود ديگرى را نمى‌خوانند، و جانى را كه خدا [كشتنش را] حرام كرده، جز به حق نمى‌كُشند و زنا نمى‌كنند، و هر كه اينها را انجام دهد، به اثام در خواهد آمد. در روز قيامت، عذابش دوچندان مى‌گردد و در آن، خوار [و ذليل‌]، ماندگار مى‌شود».