بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٩ - ١٠/ ٢٤ بسيارى گناهان
٤٠٠. كتاب من لايحضره الفقيه- به نقل از ابان بن عثمان احمر-: مردى خدمت امام صادق عليه السلام آمد و گفت: پدر و مادرم به فدايت، اى فرزند پيامبر خدا! به من اندرزى بياموز.
امام صادق عليه السلام به او فرمود: «اگر خداوند- تبارك و تعالى- روزى را ضمانت كرده است، پس دلواپسىات براى چيست؟ و اگر روزى قسمت شده است، پس حرص زدن براى چيست؟ و اگر حسابرسى [- روز قيامت] حقيقت دارد، پس گرد آوردن [اموال] براى چيست؟ و اگر عوض دادن از جانب خداى عز و جل راست است، پس بخل ورزيدن براى چيست؟ و اگر كيفر خداوند عز و جل آتش است، پس نافرمانى براى چيست؟
١٠/ ٢٤: بسيارىِ گناهان
قرآن
«آرى، كسى كه بدىاى به دست آورد و گناهش او را در ميان بگيرد، پس چنين كسانى اهل آتشاند و در آن، ماندگار خواهند بود».
«و بسيارى را گمراه كردهاند. [بار خدايا!] جز بر گمراهىِ ستمكاران ميفزاى. [تا] به سبب گناهانشان، غرقه گشتند و [پس از مرگ،] به آتشى برده شدند و براى خود، در برابر خدا يارانى نيافتند».
حديث
٤٠١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس گفتارش را از كردارش به شمار نياورَد، [آن گاه] گناهانش بسيار مىشود و عذابش حاضر مىگردد.