بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢١ - ١٠/ ٢٢ بندگى طاغوت

٣٨٦. تاريخ بغداد- به نقل از ابو ايّوب-: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه به عمّار مى‌فرمايد: «اى عمّار! گروه ياغى، در حالى تو را مى‌كشند كه تو در آن هنگام، با حق هستى و حق با توست. اى عمّار بن ياسر! اگر على را ديدى كه از راهى مى‌رود و مردم از راهى ديگر، تو با على برو؛ چرا كه او تو را به نابودى نمى‌كشانَد و هرگز از راه درست بيرونت نمى‌بَرَد. اى عمّار! هر كس شمشيرى حمايل كند تا با آن، على را در برابر دشمنش يارى دهد، خداوند در روز قيامت، بر او دو حمايل دُرنشان مى‌بندد، و هر كس شمشيرى حمايل كند تا با آن، دشمن على را در برابرش يارى رساند، خداوند در روز قيامت، دو حمايل از آتش بر او مى‌بندد».

٣٨٧. امام على عليه السلام‌- در پاسخ به نامه معاويه-: امّا اين كه شام را از من خواسته‌اى [كه به تو واگذار نمايم‌]، من كسى نيستم كه آنچه را ديروز از تو دريغ ورزيدم، امروز به تو ببخشم. و امّا اين كه گفته‌اى: جنگ، عرب‌ها را خورده و تنها نيمْ‌جان‌هايى باقى مانده است، آگاه باش كه هر كس حق، او را خورده [و در راه حق كشته شده‌]، ره‌سپار بهشت گشته است، و هر كس كه باطل، او را طعمه خويش كرده، راه دوزخ را در پيش گرفته است.

١٠/ ٢٢: بندگى طاغوت‌

قرآن‌

«خدا سَرور كسانى است كه ايمان آورده‌اند؛ آنان را از تاريكى‌ها به سوى روشنايى به در مى‌برد. و كسانى كه كفر ورزيده‌اند، سَرورانشان طاغوت (عصيانگران) اند كه آنان را از روشنايى، به سوى تاريكى‌ها به در مى‌برند. آنان اهل آتش‌اند و در آن، جاويدان‌اند».

«همانا ما موسى را با نشانه‌ها و دليل روشن به سوى فرعون و سران [قوم‌] وى فرستاديم؛ ولى [سران‌] از فرمان فرعون پيروى كردند و فرمان فرعون، صواب نبود.

روز قيامت، پيشاپيش قومش مى‌رود و آنان را وارد آتش مى‌كند و چه بد ورودگاهى‌