بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠١ - ١٠/ ١٥ فساد در روى زمين

«آيا كسانى را كه در [ابطال‌] آيات خدا مجادله مى‌كنند، نديده‌اى كه تا كجا منحرف شده‌اند؟

كسانى كه كتاب [- خدا] و آنچه را كه فرستادگان خود را بِدان گسيل داشته‌ايم، تكذيب كرده‌اند، به زودى خواهند دانست، هنگامى كه غُل‌ها در گردن‌هايشان مى‌افتد و با زنجيرها كشانيده مى‌شوند، در ميان جوشاب، و آن گاه در آتش، بر افروخته مى‌شوند».

حديث‌

٣٤٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به قرآن، چنگ در زنيد؛ زيرا قرآن، شفاعت كننده‌اى است كه شفاعتش پذيرفته مى‌شود، و سعايت كننده‌اى است كه سعايتش تصديق مى‌گردد.[١] هر كه قرآن را پيشواى خود قرار دهد، قرآن او را به بهشت رهبرى مى‌كند؛ ولى هر كه آن را پشت سر خود قرار دهد، به سوى آتش سوقش مى‌دهد.

٣٥٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: قرآن، در گم‌راهى‌ها راه‌نماست و زداينده كورى‌ها و نجات دهنده از لغزش است. نورى است در تاريكى و پرتوى در رخدادها [و بدعت‌ها].

نگه دارنده از نابودى و ارشاد كننده در كج‌راهه‌هاست. در فتنه‌ها روشنگر است و از [حضيضِ‌] دنيا به [سعادت‌] آخرت مى‌رساند. كمال دين شما، در آن است و هيچ كس از قرآن منحرف نمى‌شود، مگر آن كه به سوى دوزخ خواهد رفت.

٣٥١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: همانا اين قرآن، شفاعت كننده‌اى است كه شفاعتش پذيرفته است و سعايت كننده‌اى است كه سخنانش تصديق مى‌شود. كسى كه قرآن در روز قيامت برايش شفاعت كند، نجات مى‌يابد و كسى كه قرآن در روز قيامت از او بد بگويد، خداوند، او را در آتش، سرنگون خواهد ساخت.

١٠/ ١٥: فساد در روى زمين‌

قرآن‌

«سزاى كسانى كه با خدا و پيامبر او مى‌جنگند و در زمين به فساد مى‌كوشند، جز اين نيست‌

[١]. يعنى: كسى كه از قرآن پيروى كند و به احكام و فرمان‌هاى آن عمل نمايد، قرآن، شفاعتش مى‌كند وشفاعتش در نزد خدا پذيرفته مى‌شود؛ ولى كسى كه به دستورات آن عمل نكند و بر خلاف آنها رفتار نمايد، قرآن نيز در قيامت، اين رفتار او را گزارش مى‌دهد و گزارش او تصديق خواهد شد.