«و [تا] مردان و زنان دورو و مردان و زنان مشرك را كه به خدا گمان بد برده‌اند، عذاب كند. بَدِ زمانه بر آنان باد! و خدا بر ايشان خشم نموده و لعنتشان كرده و جهنّم را براى آنان آماده گردانيده و [چه‌] بد سرانجامى است».

«مگر كسانى را كه دورويى كردند، نديدى كه به برادران اهل كتاب خود- كه از درِ كفر در آمده بودند- مى‌گفتند: «اگر اخراج شديد، حتماً با شما بيرون خواهيم آمد و عليه شما هرگز از كسى فرمان نخواهيم برد، و اگر با شما جنگيدند، حتماً شما را يارى خواهيم كرد». و خدا گواهى مى‌دهد كه قطعاً آنان درغگويان‌اند. اگر [يهود] اخراج شوند، آنها با ايشان بيرون نخواهند رفت و اگر ضدّ آنان جنگى در گيرد، آنها را يارى نخواهند كرد و اگر هم يارى‌شان كنند، حتماً [در جنگ‌] پشت خواهند كرد و يارى نمى‌گردند. شما قطعاً در دل‌هاى آنان بيش از خدا مايه هراسيد؛ چرا كه آنان مردمانى‌اند كه نمى‌فهمند. [آنان به صورت‌] دسته‌جمعى، جز در قريه‌هاى داراى استحكامات يا از پشت ديوارها، با شما نخواهند جنگيد. جنگشان ميان خودشان سخت است. آنان را متّحد مى‌پندارى؛ ولى دل‌هايشان پراكنده است؛ زيرا آنان مردمانى‌اند كه نمى‌انديشند؛ درست مانند همان كسانى كه اخيراً [در واقعه بدر] سزاى كار [بد] خود را چشيدند و [افزون بر اين،] عذاب دردناكى خواهند داشت، چون حكايت شيطان كه به ايشان گفت: «كافر شو!» و چون وى كافر شد، گفت: «من از تو بيزارم؛ زيرا من از خدا، پروردگار جهانيان، مى‌ترسم»، و فرجام هر دوشان، آن است كه هر دو، در آتش جاويد مى‌مانند، و سزاى ستمكاران، همين است».

حديث‌

٣٠٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: به راستى كه «لا إله إلّااللَّه»، شعارى بزرگ و ارجمند در نزد خداى عز و جل است. هر كه آن را با اخلاص بگويد، شايسته بهشت مى‌شود و هر كه به دروغ [و نه از صميم دل‌] بگويد، مال و جانش مصون مى‌ماند؛ ولى فرجامش آتش است.

٣٠٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: كسى كه در دنيا دورو داشته باشد، در روز رستاخيز، دو زبان از جنس آتش خواهد داشت.