بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٣ - ١٠/ ٤ شرك
او را [يكراست] به آتش برند.
٢٩٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس در حالِ شرك ورزيدن به خدا بميرد، وارد آتش مىشود.
٢٩٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس در حالى بميرد كه براى خدا همتا قرار مىدهد، به آتش برده مىشود.
٣٠٠. الدرّ المنثور- به نقل از جابر-: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره دو چيز واجب كننده [ى بهشت و دوزخ] سؤال شد. «فرمود: «هر كس نيكى به ميان آورَد، پاداشى بهتر از آن خواهد داشت و آنان از هراس آن روز ايمناند، و هر كس بدى به ميان آورَد، به رو در آتش [دوزخ] سرنگون مىشود. آيا جز آنچه مىكرديد، سزا داده مىشويد؟!»» و فرمود: «هر كس خدا را بدون آن كه بدو شرك بياورد، ملاقات كند، به بهشت مىرود، و هر كس با شرك به خدا او را ديدار كند، به آتش مىرود».
٣٠١. الدرّ المنثور- به نقل از صفوان بن عسّال-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «چون روز قيامت شود، ايمان و شرك مىآيند و در برابر خدا زانو مىزنند. پس، خداوند به ايمان مىفرمايد:" تو و پيروانت به بهشت برويد" و به شرك مىفرمايد:" تو و پيروانت به آتش برويد».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سپس اين آيه را تلاوت نمود: «هر كس نيكى به ميان آورَد، پاداشى بهتر از آن خواهد داشت» و [نيكى] يعنى: «لا إله إلّااللَّه» [كه همان توحيد است]، «و هر كس بدى به ميان آورَد» يعنى شرك بياورد، «به رو در آتش سرنگون مىشود».