بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥ - ١/ ٣ جحيم(آتش فروخته)

غُل‌هايش را نشنيده بودم. خداوندا! كاش پرنده‌اى بودم كه از بيم تو، در هوا پرواز مى‌كردم. خداوندا! واى بر من، واى بر من، اگر جهنّم، محشر من باشد! خداوندا! واى بر من، واى بر من، اگر جاى نشستنم جهنّم باشد! خداوندا! واى بر من، واى بر من، اگر غذايم در جهنّم، زقّوم باشد! خداوندا! واى بر من، واى بر من، اگر آب جوش جهنّم، آشاميدنى‌ام باشد! خداوندا! واى بر من، واى بر من، اگر شيطان و كافران، همنشينان من در جهنّم باشند!

٦. امام عسكرى عليه السلام‌- در دعاى صباح-: اى آن كه خشم [- واقعى‌] اش در جهنّم است! اى آن كه رحمت [- حقيقى‌] اش در بهشت است!

١/ ٣: جَحيم (آتش فروخته)[١]

قرآن‌

«آن گاه به يقين، آنان به جَحيم در مى‌آيند».

«و آن گاه كه جحيم، برافروخته شود».

حديث‌

٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌- در دعايى كه جبرئيل عليه السلام به او آموخت-: بار خدايا! از تو درخواست مى‌كنم به آن نامت كه هر گاه با آن ياد شوى، از [عظمتِ‌] آن، آسمان‌ها به لرزه مى‌افتند و زمين‌ها از هم مى‌شكافند ...، و به آن نامى كه بر بهشت، نهاده شد و بهشت، نزديك آورده [و خرّم‌] شد، و بر دوزخ نهاده شد و دوزخ، بر افروخته گشت، و بر آتش، نهاده شد و آتش، شعله‌ور گرديد.

[١]. واژه« جحيم» در متن عربى و در آيات قرآنى، به معناى مغاك( گودال) پر از آتش است و يا آتش تو بر تو، آتش بزرگ و مهيب، آتش سخت سوزان.