بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٩ - ٩/ ٩ ستيزه گرى شديد

كسانى هم كه در آتش‌اند، آب [و غذا] مى‌طلبند، و خداوند عز و جل مى‌فرمايد: «و اگر آب بطلبند، با آبى چون مسِ گداخته به دادشان رسيده مى‌شود كه چهره‌ها را بريان مى‌كند، و چه بد نوشيدنى است آن!»».

٢٥٧. امام باقر يا امام صادق عليهما السلام: اهل آتش، تشنه مى‌ميرند و تشنه وارد قبرهايشان مى‌شوند و تشنه به حشر مى‌آيند و تشنه داخل دوزخ مى‌شوند. پس، خويشاوندانشان را از دور در بهشت مى‌بينند و به آنها مى‌گويند: «از آن آب يا از آنچه خدا روزى‌تان كرده است، بر ما فرو ريزيد».

٢٥٨. امام صادق عليه السلام: «روزِ ندا دادن به يكديگر» روزى است كه دوزخيان به بهشتيان ندا مى‌دهند كه: «از آن آب يا از آنچه خدا روزى‌تان كرده است، بر ما فرو ريزيد».

٩/ ٩: ستيزه‌گرى شديد

قرآن‌

«اين است [حال بهشتيان‌] و [امّا] براى طغيانگران، به راستى كه بد فرجامى است؛ به جهنّم مى‌روند كه چه بد آرامگاهى است! اين، جوشاب و چركاب است. بايد آن را بچشند، و از همين گونه، انواع ديگر [عذاب‌ها]. اينها گروهى هستند كه با شما به اجبار وارد [آتش‌] مى‌شوند.

بدا به حال آنها؛ زيرا آنان داخل آتش مى‌شوند. [به رؤساى خود] مى‌گويند: «بلكه بر خود شما خوش مباد! اين عذاب را شما خود براى ما از پيش فراهم آورديد، و چه بد قرارگاهى است». مى‌گويند: «پروردگارا! هر كس اين عذاب را از پيش براى ما فراهم آورده، عذاب او را در آتش، دو چندان كن» و مى‌گويند: «ما را چه شده است كه مردانى را كه ما آنان را از اشرار مى‌شمرديم، يا آنان را [در دنيا] به ريشخند مى‌گرفتيم، نمى‌بينيم؟ يا چشمان [ما] بر آنها نمى‌افتد؟». اين ستيزه اهل آتش، قطعاً راست است».