بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - ٥/ ١٥ قعر جهنم

١٦٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر سنگى در جهنّم انداخته شود، هفتاد پاييز طول مى‌كشد تا به تَهِ آن برسد.

١٦٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اگر هفت ناقه باردار با پيه و چربى‌هايشان گرفته و از لبه جهنّم [به پايين آن‌] انداخته شوند، تا هفتاد سال هم به قعر آن نمى‌رسند.

١٦٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: تخته‌سنگ غول‌پيكرى از لبه جهنّم انداخته مى‌شود و تا هفتاد سال همچنان پايين مى‌رود؛ ولى به كف آن نمى‌رسد.

١٧٠. المعجم الأوسط- به نقل از ابو سعيد خُدرى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله صدايى شنيد كه او را به وحشت انداخت. جبرئيل عليه السلام نزدش آمد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيد: «اين، چه صدايى بود، اى جبرئيل؟».

گفت: تخته‌سنگى بود كه هفتاد سال پيش، از لبه دوزخ فرو افتاده بود و اكنون به قعر آن رسيد. خدا دوست داشت كه صداى آن را به گوش تو برساند.

از آن روز به بعد، تا وقتى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زنده بود، ديده نشد كه دهانش را كاملًا به خنده بگشايد.

١٧١. صحيح مسلم‌- به نقل از ابو هريره-: ما با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوديم كه صداى سقوط چيزى را شنيد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «مى‌دانيد كه اين، چه صدايى بود؟».

گفتيم: خدا و پيامبر او بهتر مى‌دانند.

فرمود: «اين سنگى بود كه هفتاد سال پيش، در آتش پرتاب شد و تا كنون در حال سقوط بود و اينك به قعر دوزخ رسيد».