بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٧ - ٤/ ٢ پناه جستن به خدا از آتش

٩٠. صحيح البخارى‌- به نقل از ابو هريره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين دعا را فراوان مى‌خواند: بار خدايا! به تو پناه مى‌برم از عذاب قبر، و از عذاب آتش، و از فتنه زندگى و مرگ، و از فتنه مسيح دجّال.[١]

٩١. فاطمه عليها السلام‌- در دعايش-: پروردگارا! در برابر آتش، از تو حمايت مى‌طلبم، پس مرا حمايت فرما. پروردگارا! از آتش، به تو پناه مى‌برم، پس مرا پناه ده.

٩٢. امام على عليه السلام: هر كه در برابر آتش، از خداوند حمايت بطلبد، آتش مى‌گويد:

«پروردگارا! بنده‌ات را در برابر آنچه از تو حمايت طلبيد، حمايت كن».

٩٣. امام على عليه السلام‌- در احوال آخرت-: بزرگ‌ترين بلاى آن جا، پذيرايى شدن با آب جوشان است و در افتادن در دوزخ فروزان و فَوَران‌هاى آتش سوزان، و غليان‌هاى شعله‌هاى خروشان. نه دَمى آتش فروكش مى‌كند تا آسايشى بيايد و نه رها شدنى در كار است تا رنج بزدايد، و نه نيرويى كه [عذاب را] باز دارد، و نه مرگى يك‌باره، و نه اندك خوابى كه آرامش بخشد؛ بلكه با انواع مرگ‌ها [و شكنجه‌هاى مرگ‌آور] و عذاب‌هاى پياپى، سپرى مى‌شود. ما به خدا پناه مى‌بريم!

٩٤. امام على عليه السلام‌- در دعايى كه در قنوت نماز وَتْر مى‌خواند-: اى آن كه مرا گرامى داشتى و شرافت بخشيدى و نعمتم دادى! از زَقّوم، به تو پناه مى‌برم و از آب جوشان، به تو پناه مى‌برم و- اى پروردگار آتش-! از خفتن در آتش در ميان طبقات آتش، در سايه‌هاى آتش، در روز آتش، به تو پناه مى‌برم.

بار خدايا! آسودن در بهشت را در ميان جويباران و درختان و ميوه‌ها و گل‌ها و خدمتكاران و همسران بهشتى، از تو مى‌خواهم.

بار خدايا! بهترينِ بهترين‌ها را كه همان خشنودى‌ات و بهشت است، از تو مى‌خواهم و از بدترينِ بدها كه همان، خشم تو و آتشت است، به تو پناه‌

[١]. او را به اين خاطر« مسيح» گفته‌اند كه در سراسر كره خاك، بجز مكّه و مدينه، سفر( مسح/ سياحت) و در همه جا فتنه و اضلال مى‌كند و« دجّال» نيز به معناى فريبكار و دروغ پرداز است.