دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٥ - بحثى پيرامون امام على در شعر
فصل دهم
على از زبان شاعران
بحثى پيرامون امام على در شعر
شعر، يكى از زيباترين جلوههاى انديشه زيبايىآفرين انسان است.
شعر يكى از ابزارهاى مهم جاودان سازى انديشهها، حادثهها و ارزشها، و از مهمترين عوامل نشر افكار و آموزههاست. شعر، احساسات را بر مىانگيزد، خِرَدها را مىشورانَد و گاهى قصيدهاى بلند، غزلى نغز و ...، شور و هيجان و غوغايى در اجتماع انسانى مىآفريند.
شاعران، در هماره تاريخ، مهمترين فريادگران ارزشها، گسترانندگان انديشهها و جهت دهندگان احساسها بودهاند، در هر دو سوىِ پسنديده و ناپسندش ...
پيشوايان الهى، هماره به شعر، بدينسان نگريستهاند و كوشيدهاند شاعران را به آرمانگرايى، تعهّدشناسى، بلندنگرى و نستوهى و استوار گامى فرا خوانند و درافتادن با زشتىها، ستمها و ناروايىها را بدانها بياموزند و آنها را در جهت گستراندن ارزشهاى انسانى و دفاع از حق و حقمدارى استوار بدارند.
سوگمندانه، در گذرگاه تاريخ، سلطهگران فضيلتستيز، از شعر، اين جلوه زيباى روح انسانى، بسى بهرههاى زشت بردند و شاعران را به مديحهسرايىهاى ذلّتآفرينِ عزّت سوز، وا داشتند و بدينسان، يكى از صفحات سياهِ ادب و فرهنگ انسانى را رقم زدند.