دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٥ - ١٠/ ٤٤ اهلى شيرازى
١٠/ ٤٣
ملّا حسين كاشفى[١]
٢٠. ملّا حسين كاشفى مىگويد:
|
دوستى على به حقّ خداى |
دست گيرد تو را به هر دو سراى |
|
|
بهرِ او گفته مصطفى به اله |
كاى خداوند، «والِ مَن و الاه» |
|
|
بغض او موجب زيانكارى است |
سبب خوارى و نگونسارى است |
|
|
دشمنى وى افكنَد در چاه |
هم به برهانِ «عادِ مَن عاداه» |
|
|
مُحرمْ او بوده كعبه جان را |
مَحرمْ او گشته سرّ يزدان را |
|
|
كاتب نقشنامه تنزيل |
خازن گنجنامه تأويل |
|
|
هم نبى را وصى و هم داماد |
جان پيغمبر از جمالش شاد |
|
|
خوانده در دين و مُلك، مختارش |
هم درِ علم و هم علمدارش.[٢] |
|
١٠/ ٤٤
اهلى شيرازى[٣]
٢١. اهلى شيرازى چنين مىسرايد:
[١] كمال الدين حسين واعظ كاشفى، از فاضلان نامى اواخر دوره تيمورى است. او اهل سبزوار بود و در هرات به وعظ مىپرداخت. در كلام، حديث، تفسير و نثر فارسى هنرمند بود. از آثار معروف اوست: انوار سهيلى، صحيفه شاهى، مخزن الإنشاء، لبّ لباب مثنوى مولوى، روضة الشهدا، تفسير مواهب علّيه، اخلاق محسنى و اسرار قاسمى. وى در سال ٩١٠ ق، درگذشت.
[٢] روضة الشهداء( قم: نويد اسلام): ص ١٩٣، ١٩٦١٩٥. چهار بيت نخست با اندكى اختلاف در رياض العلماء افندى( ج ٧ ص ٧٧) نيز آمده است.
[٣] محمّد اهلى شيرازى، از شاعران قرن دهم و از معاصران شاه اسماعيل صفوى است. او در سال ٨٥٨ ق، به دنيا آمد. اشعارش شامل قصايد و غزليات است و در منقبت پيامبر اكرم، شعر بسيار سروده است. از آثار وى است: سحر حلال، شمع و پروانه و مجموعه رباعياتى به نام ساقى نامه. وى در سال ٩٤٢ ق، درگذشت.