دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ١٠/ ٣١ قوامى رازى
١٠/ ٣١
قوامى رازى[١]
٧. شرف الشعرا، قوامى رازى مىگويد:
|
چو صاحبْ شريعت پس از كردگار |
ثناگوى بر صاحبِ ذوالفقار |
|
|
سپهدار اسلام، شير خداى |
امير عرب، سيّد بردبار |
|
|
گزارنده در يارىِ شرع، تيغ |
برآرنده از بتپرستان دَمار |
|
|
ستاننده از پهلوانان روان |
گشاينده در نصرت دين، حصار |
|
|
ولى نعمت اهل دين از رسول |
ولىعهدِ پيغمبرِ كردگار |
|
|
نخورده نبيذ و نجُسته سماع |
نكرده زِنا و نديده قمار |
|
|
مُعلّى ز نسبت، معرّى ز عيب |
برى از خطا و برون از عوار |
|
|
زتقواش حلّه، ز پرهيز تاج |
ز عصمت ردا، وز طهارت ازار |
|
|
فروهشته از علم، بُرقع به روى |
نبوده چو جاهل خليع العذار |
|
|
مبارز چو روباه گمراه بود |
ز شمشير آن شير، در كارزار |
|
|
اگر كارزار على نيستى |
شدى اهل اسلام را كار، زار |
|
|
سپر بود در پيش دين، تيغ او |
همى كرد در راه حق، جانسپار |
|
|
به مردى حديث على گو، مگوى |
كه رستم چه كرده است و اسفنديار |
|
[١] بدر الدين، شرف الشعرا، قوامى رازى، از شاعران معروف شيعى مذهب قرن ششم هجرى است كه در خدمت خاندانهاى بزرگ شيعى عراق بود. از وى علاوه بر مناقب و مراثى خاندان رسالت كه بدان شهرت داشت، قصايدى در مدح، زهد و وعظ باقى مانده است. غزلهاى عاشقانه و شيرين وى در بين معاصرانش مورد توجّه بود. تاريخ تولّد وى معلوم نيست و درگذشتش در دهه پنجم قرن ششم( بين ٥٥٠ تا ٥٦٠ ق) اتّفاق افتاده است.