دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥٥ - ١٠/ ٥٧ قاآنى شيرازى
١٠/ ٥٧
قاآنى شيرازى[١]
٣٥. حكيم قاآنى مىگويد:
|
نهفته مِهر نبى، گنج، فقر در دل من |
كه گنج نقره نيرزَد بَرَش به نيم نقير |
|
|
فقير را به زر و سيم و گنج، چاره كنند |
ولى علاج ندارد چو گنج گشت فقير |
|
|
اگر چه عيد غدير است و هر گنه كه كنند |
ببخشد از كَرَم خويش كردكار قدير |
|
|
وليك با دهن پاك و قلب پاك، اولى است |
كه نعت حيدر كرّار را كنم تقرير |
|
|
نسيم رحمت يزدان، قسيم جنّت و نار |
خديو پادشهان، پادشاه عرشْ سرير |
|
|
بزرگْ آينهاى هست در برابر حق |
كه هرچه هست، سراپا در اوست عكسپذير![٢] |
|
[١] ميرزا حبيب اللّه، مشهور به حكيم قاآنى شيرازى، در سال ١٢٢٢ ق، در شيراز به دنيا آمد. پدرش نيز شاعر بود. قاآنى به خراسان سفر كرد و در آنجا به تحصيل علم پرداخت. وى در خراسان به شجاع السلطنه قاجار، تقرّب جُست و تخلّص خود را از اسم پسر وى اوگتاى قاآن گرفت. وى معروفترين قصيدهسراى دوره قاجار است و افزون بر ديوان اشعار، كتابى به نام پريشان به سبك گلستان و به نثر دارد. او اوّلين شاعر ايرانى است كه زبان فرانسوى را ياد گرفته است. قاآنى در سال ١٢٧٠ ق، درگذشت.
[٢] ديوان كامل حكيم قاآنى شيرازى( با مقدمه و تصحيح: ناصر هيرى، تهران: گلشايى، ١٣٦٣ ش): ص ٣٨٢.