خداوند شما را رحمت كند. به سوى امام عادل، وصىّ باوفا و صدّيق اكبر بشتابيد. اينها كينه‌هاى بدرى و بغض‌هاى جاهلى و انتقامجويى‌هاى احدى است كه معاويه در روزگار غفلت، بدانها چنگ زده تا بدان وسيله، از خون‌هاى بنى عبد شمس انتقام بگيرد.

آن‌گاه گفت: «با پيشوايان كفر بجنگيد، چرا كه آنان را هيچ پيمانى نيست؛ باشد كه [از پيمان‌شكنى‌] باز ايستند». اى گروه انصار و مهاجران! شكيبايى كنيد. با بصيرتى الهى و پايمردى‌اى الهام گرفته از دين، جنگ كنيد. گويى فرداى شما را مى‌بينم كه شاميان را چون گلّه گورخرانِ فرارى مى‌بينيد كه نمى‌دانند در كدام سوراخ زمين بگريزند. آنان، آخرت را به دنيا فروختند، و گم‌راهى را برابر هدايت خريدند. بينايى را به كورى فروختند و پس از اندكى، پشيمان خواهند شد. آن گاه كه ندامت به سراغشان آمد، درخواست گذشت خواهند كرد. سوگند به خدا، آن كه از حق، روى گردانَد، در باطل قرار مى‌گيرد، و آن كه به راه بهشت نرود، در دوزخ فرو مى‌افتد.

اى مردم! زيركان، عمر دنيا را كم دانستند و از آن، دلْ شستند و زمان آخرت را بسيار شمردند و براى آن، تلاش كردند. سوگند به خدا اى مردم، اگر پايمال شدن حقوق، و تعطيل شدن حدود، و آشكار شدن ستمكاران، و قدرت‌يابى كلمه شيطان نبود، هر آينه، گام نهادن در راه مرگ را بر آسايش و خوشىِ زندگى بر نمى‌گزيديم. خدا، شما را رحمت كند! از پسر عموى پيامبر خدا و شوهر دخترش و پدر پسرانش به كجا روى مى‌آوريد؟! كسى كه از طينت او (پيامبر ٦) آفريده شده و از سرچشمه او جدا شده است، به رازهاى او ويژه گشته، و دروازه شهر خود و شاخص مسلمانان قرارش داده است. به بغض او منافقان را آشكار كرده است و همواره چنين بوده كه خداوند عز و جل به يارى خود، او را كمك رسانده است و استوارى‌اش را بر سنّت، پيش برده است؛ و براى راحتى، از روشش منحرف نشده است.

او شكافنده سرها و شكننده بت‌هاست. هنگامى كه نماز گزارْد، مردم مشرك بودند، و پيروىِ خدا كرد، حالْ آن كه مردم، در ترديد بودند و كار، به همين منوال بود تا آن كه جنگجويان بدر را كُشت و اهل احد را از بين برد، و جمع قبيله هوازن را متفرّق كرد؛ و چه بسيار حوادثى كه در دل قومى نفاق و ارتداد و دشمنى را نشاند! من در سخن، تلاش‌