دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ

تتمه بخش نهم

فصل هفتم على از زبان يارانش

7/ 1 ابو الأسود دئلى

7/ 2 احنف بن قيس

7/ 3 ام الخير

7/ 4 ام سنان

7/ 5 حصين بن منذر

7/ 6 خالد بن معمر

7/ 7 دارميه حجونى

7/ 8 ربيع بن خثيم

7/ 9 زيد بن صوحان

7/ 10 سوده همدانى

7/ 11 صعصعة بن صوحان

7/ 12 ضرار بن ضمره

7/ 13 عبد الرحمن بن حسان

7/ 14 عبيده سلمانى

7/ 15 قنبر

7/ 16 مالك اشتر

7/ 17 نعيم بن دجاجه

7/ 18 يزيد بن قيس

فصل هشتم على از زبان دشمنانش

8/ 1 معاوية بن ابى سفيان

8/ 2 عمرو بن عاص

8/ 3 مروان بن حكم

8/ 4 عبد الرحمن بن خالد بن وليد

8/ 5 وليد بن عبد الملك

8/ 6 عبدالعزيز بن مروان

8/ 7 عمره دختر عبد ود

فصل نهم على از زبان بزرگان

9/ 1 ابن ابى الحديد

9/ 2 ابو جعفر اسكافى

9/ 3 ابو جعفر حسنى

9/ 4 ابو على سينا

9/ 5 ابو الفرج اصفهانى

9/ 6 ابو قيس اودى

9/ 7 ابو نعيم اصفهانى

9/ 8 احمد بن حنبل

9/ 9 اعمش

9/ 10 جاحظ

9/ 11 حسن بصرى

9/ 12 خليل بن احمد

9/ 13 سفيان ثورى

9/ 14 شافعى

9/ 15 شعبى

9/ 16 عامر بن عبد الله بن زبير

9/ 17 فخر رازى

9/ 18 مأمون عباسى

9/ 19 مجاهد بن جبر

9/ 20 مسعودى

9/ 21 معاوية بن يزيد بن معاويه

9/ 22 نسايى

9/ 23 نظام

9/ 24 واقدى

9/ 25 يوسف بن عبد البر

فصل دهم على از زبان شاعران

بحثى پيرامون امام على در شعر

قرن اول

10/ 1 كعب بن زهير

10/ 2 بشر بن منقذ عبدى

10/ 3 حسان بن ثابت

10/ 4 محمد حميرى

10/ 5 ام هيثم، دختر اسود نخعى

10/ 6 ام سنان، دختر خيثمة بن خرشه مذحجى

قرن دوم

10/ 7 كميت بن زيد اسدى

10/ 8 سيد حميرى

10/ 9 عبدى كوفى

قرن سوم

10/ 10 شافعى

10/ 11 دعبل خزاعى

10/ 12 ابن رومى

10/ 13 بكر بن حماد تاهرتى

قرن چهارم

10/ 14 احمد بن علويه اصفهانى

10/ 15 مفجع

10/ 16 احمد صنوبرى

10/ 17 ابو الفتح محمود بن محمد كشاجم

10/ 18 ابوالقاسم زاهى

10/ 19 متنبى

10/ 20 ابو فراس حمدانى

10/ 21 ناشئ صغير

10/ 22 ابو على تميم

10/ 23 صاحب بن عباد

10/ 24 ابن حجاج بغدادى

10/ 25 ابو محمد عونى

10/ 26 رودكى

10/ 27 ابو القاسم فردوسى

10/ 28 كسايى مروزى

قرن پنجم

10/ 29 ناصر خسرو قباديانى

قرن ششم

10/ 30 سنايى غزنوى

10/ 31 قوامى رازى

10/ 32 سوزنى سمرقندى

10/ 33 عطار نيشابورى

قرن هفتم

10/ 34 نظامى گنجوى

10/ 35 جلال الدين مولوى

10/ 36 بابا افضل كاشانى

10/ 37 سعدى شيرازى

قرن هشتم

10/ 38 شاه نعمة الله ولى

10/ 39 ابن يمين فريومدى

قرن نهم

10/ 40 عبد الرحمن جامى

10/ 41 آذرى طوسى

قرن دهم

10/ 42 بابا فغانى

10/ 43 ملا حسين كاشفى

10/ 44 اهلى شيرازى

10/ 45 وحشى بافقى

10/ 46 محتشم كاشانى

قرن يازدهم

10/ 47 فياض لاهيجى

10/ 48 فيض كاشانى

10/ 49 صائب تبريزى

قرن دوازدهم

10/ 50 حزين لاهيجى

10/ 51 هاتف اصفهانى

10/ 52 آذر بيگدلى

10/ 53 فقير دهلوى

قرن سيزدهم

10/ 54 شيخ الرئيس قاجار

10/ 55 وصال شيرازى

10/ 56 سروش اصفهانى

10/ 57 قاآنى شيرازى

10/ 58 هماى شيرازى

10/ 59 صباى كاشانى

قرن چهاردهم

10/ 60 ايرج ميرزا

10/ 61 آسوده شيرازى

10/ 62 ميرزا حبيب خراسانى

10/ 63 طرب اصفهانى

10/ 64 حكيم هيدجى

قرن پانزدهم

10/ 65 غروى اصفهانى

10/ 66 الهى قمشهاى

10/ 67 محمد تقى بهار

10/ 68 صغير اصفهانى

10/ 69 اقبال لاهورى

10/ 70 مدرس اصفهانى

10/ 71 جلال الدين همايى

10/ 72 محمد حسين شهريار

10/ 73 ابو القاسم حالت

10/ 74 امام خمينى

بخش دهم ويژگىهاى امام على

سخنى درباره ويژگىهاى امام

فصل يكم ويژگىهاى اعتقادى

1/ 1 لحظهاى به خدا كفر نورزيد

1/ 2 نخستين مسلمان

1/ 2 1 سن وى در زمان ايمان آوردن

1/ 2 2 روز اسلام آوردنش

1/ 3 با يقينترين امت

1/ 4 خالصترين مؤمن

1/ 5 برترين اهل زمين در ايمان

1/ 6 خداوند، دل او را به ايمان آزمود

1/ 7 ايمان با گوشت و خونش عجين شده

سخنى درباره زمان اسلام آوردن امام

فصل دوم ويژگىهاى اخلاقى

2/ 1 خوش اخلاقى

2/ 2 بسيار خندان بودن

2/ 3 سعه صدر

2/ 4 شكيبايى با خار در چشم

2/ 5 بردبارترين مردم

2/ 6 قدرت اراده و پايدارى

2/ 7 كمال خلوص

2/ 8 كمال راستى

2/ 9 كمال از خود گذشتگى

2/ 10 غيرتمندى بسيار

2/ 11 زينت زهد

2/ 12 بخشندگى

2/ 13 فروتنى با وجود بزرگى

2/ 14 شدت در راه خدا

2/ 15 جمع بين اضداد

فهرست تفصيلى

دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٠ - ١٠/ ٤٩ صائب تبريزى

مِهر او مى‌برد مرا به بهشت‌		مى‌روم سوى حق به پاى على‌

همچو سايه كه مى‌رود پىِ مِهر		مى‌رود «فيض» در قفاى على.[١]

١٠/ ٤٩

صائب تبريزى‌[٢]

٢٦. صائب تبريزى، در وصف مولا چنين مى‌گويد:

منّت، خداى را كه به توفيق كردگار		از ناف كعبه، چشمه كوثر شد آشكار

چون كاروان حاج، خروشان و كف‌زنان‌		آمد به خاكبوس نجف، آب خوشگوار

درياى رحمت ازلى، جوش فيض زد		شد نهر سلسبيل، ز فردوسْ آشكار

دشتى كه بود چون جگر تشنه حسين‌		داغ بهار خُلد شد و رشك لاله‌زار

صافى دلان كه بود تيمّم شعارشان‌		سجّاده‌ها بر آب فكندند، موج‌وار

[١] ديوان ملّا محمد محسن فيض كاشانى( تصحيح: مصطفى فيض كاشانى، تهران: اسوه، ١٣٧١ ش): ج ١ ص ٤٢٣.

[٢] محمّد على بن ميرزا عبد الرحيم صائب تبريزى، از شاعران بزرگ قرن يازدهم هجرى است. در سال ١٠١٦ ق، در تبريز به دنيا آمد؛ ولى در اصفهان تربيت يافت. در جوانى به مكّه و سپس به هندوستان رفت. چندى در كابل اقامت گزيد و بعدا به همراه ظفرخان به دربار شاه جهان رفت. سپس به دعوت پدرش به اصفهان برگشت و در دربار شاه عبّاس، سِمت ملك الشعرايى يافت. او استاد غزل در سبك هندى است. وى به سال ١٠٨٠ ق، درگذشت.