دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٩ - ٢/ ١ خوش اخلاقى

الماس نيز چنين است. سُرب در آن تأثير مى‌گذارد

با آن كه خود در آهن، كارگر است.

٤٠٩٦. الفخرى: روايت شده كه امير مؤمنان على ٧ يكى از خدمتكارانش را صدا زد، ولى او پاسخ نداد. چندين بار صدا زد، ولى پاسخ نداد.

مردى وارد شد و گفت: اى امير مؤمنان! او، دمِ در ايستاده است. صدايت را مى‌شنود؛ ولى پاسخت را نمى‌گويد.

وقتى خادم نزد ايشان آمد، فرمود: «صدايم را نمى‌شنيدى؟».

گفت: مى‌شنيدم.

فرمود: «پس چرا پاسخم را نمى‌دادى؟».

گفت: از مجازات كردنت خود را در امان مى‌دانستم.

على ٧ فرمود: «سپاسْ خدايى را كه مرا از جمله كسانى قرار داد كه بندگانش از او در امان‌اند».

٤٠٩٧. المناقب، ابن شهر آشوب: [على ٧‌] چندين بار، خادمش را صدا كرد و او پاسخ نداد. از خانه بيرون آمد و وى را دمِ در يافت.

گفت: «چرا پاسخ مرا نمى‌دهى؟». گفت: براى اين كه حال پاسخ دادن نداشتم و از مجازات كردنت در امان بودم.

فرمود: «سپاسْ خدايى را كه مرا از كسانى قرار داد كه بندگانش از او در امان‌اند، برو. تو در راه خدا آزادى».

و اشجع سرود: