دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٥ - ٩/ ١٤ شافعى

٩/ ١٣

سُفيان ثَورى‌[١]

٣٩٧٦. المناقب، ابن شهرآشوب به نقل از سفيان ثورى: على بن ابى طالب در بين مسلمانان و مشركان، چون كوه بود كه خداوند به وسيله او مسلمانان را عزّت بخشيد و مشركان را ذليل ساخت.

٣٩٧٧. حِلية الأولياء به نقل از عطاء بن مسلم: از سفيان شنيدم كه مى‌گفت: على ٧ با كسى مناظره نكرد، جز آن كه او را شكست داد.

٩/ ١٤

شافِعى‌[٢]

٣٩٧٨. الصواعق المحرقة: شافعى سرود:

گفتند رافضى شده‌اى. گفتم: هرگز!

رفض، نه دين من است و نه باورم.

امّا بدون هيچ ترديدى دوست دارم‌

بهترين پيشوا و بهترين هدايتگر را.

[١] سفيان بن سعيد بن مسروق ثورى، در سال ٩٧ ق، در زمان خلافت سليمان بن عبد الملك به دنيا آمد و در سال ١٦١ ق، در خلافت مهدى در بصره درگذشت. ابن عيينه گفته: اصحاب حديث، سه نفرند: ابن عبّاس در زمان خودش، شعبى در زمان خودش، و ثورى در زمان خودش( ر. ك: سير أعلام النبلاء: ج ٧ ص ٢٢٩ ش ٨٢، الطبقات الكبرى: ج ٦ ص ٣٧١، تهذيب التهذيب: ج ٢ ص ٣٥٦ ش ٢٨٦٦).

[٢] محمّد بن ادريس بن عباس بن عثمان بن شافع، پيشواى مذهب شافعى، در غزّه در سال ١٥٠ ق، به دنيا آمد و در سال ٢٠٤ ق، درگذشت. احمد بن حنبل گفته: شافعى در چهار رشته داناى كل بود؛ در لغت، داورى، معانى و فقه( ر. ك: سير أعلام النبلاء: ج ١٠ ص ٥ و ١٠ و ٨١، تهذيب الكمال: ج ٢٤ ص ٣٧٦ ش ٥٠٤٩).