دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ١٠/ ٥٦ سروش اصفهانى

آن‌شير حق كه‌جان بود از عون‌او به‌گور

ايمن ز گرگ ايمان، چون شير در كُناس‌

در جنگ خيبر ار نشدى حامل لوا

تا حشر داشت رايت اسلام، انتكاس‌

يك تن احد شناس به دشت احد نبود

دين را نكردى ار دم شمشيرت احتراس‌

تيغش هلال عيد ظفر شد به روز بدر

ور نه عدو به‌كِشته دين‌برده‌بود داس.[١]

امروز، كردگار بُود روز رحمتش‌

بر بندگان، تمامْ همى‌كرد نعمتش‌

امروز، دين و داد، كمالى تمام يافت‌

اسلام، سود بر سرِ عيّوق، رايتش‌

امروز با پيمبر مُرسل پديد كرد

مقصود آنچه داشت خداى از رسالتش‌

بسپُرد مصطفى درِ دين را به مرتضى‌

مولاى مؤمنان شد و هارون امّتش‌

مرد احُد، مبارز صفّين، امير بدر

شُهره در آسمان‌ها صيت شجاعتش‌

جزوى است «هل أتى» ش ز مجموعه كَرَم‌

حرفى است «لا فتى» ز كتاب فتوّتش‌

بر خلق آسمان و زمين، حجّت خداى‌

شمشير تيز بر سر كفّار، حجّتش‌

داده رسول، او را در حرب‌ها لوا

كرده خداى، بخشگرِ نار و جنّتش‌