دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨٥ - ٢/ ٩ كمال از خود گذشتگى

بين محمّد، پيامبرم، پيمان برادرى بستم و على، در جاى او خوابيد و جانش را فداى او كرد و زندگى را براى او خواست. به زمين فرود آييد و او را از شرّ دشمنانش محفوظ داريد».

هر دو فرود آمدند. جبرئيل ٧ بالاى سر على ٧ بود و ميكائيل ٧ پايين پايش و جبرئيل ٧ فرياد مى‌زد: آفرين، آفرين به فردى چون تو اى على بن ابى طالب كه خداوند عز و جل به تو بر فرشتگانش مباهات مى‌كند!

خداوند عز و جل به پيامبرش به هنگامى كه به سوى مدينه مى‌رفت، درباره على ٧ اين آيه را فرو فرستاد: «و از ميان مردم، كسى هست كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى‌فروشد».

٤١٣٤. مجمع البيان به نقل از ابو طُفيل: على ٧ لباسى خريد و از آن خوشش آمد. آن را صدقه داد و گفت: «از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود:" آن كه ديگرى را بر خويش مقدّم دارد، خداوندْ او را در روز قيامت، به بهشتْ پيش مى‌دارد؛ و هر كس چيزى را دوست بدارد و آن را براى خداوند قرار دهد، خداوند متعال در روز قيامت مى‌گويد: بندگان در كارهاى شايسته‌اى كه در بين آنان رايج است، پاداش مى‌دهند و من هم امروز، بهشت را پاداش تو مى‌سازم"».

٤١٣٥. امام صادق ٧: على ٧ از نظر خوراك و روش زندگى، شبيه‌ترينِ مردم به پيامبر خدا بود. خود، نان و روغن مى‌خورد و نان و گوشت را به مردم مى‌خورانْد.