دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩١ - ١٠/ ٢٥ ابو محمد عونى

نخستين تصديق‌كننده او

وصيّش بود كه در سنّ نوجوانى چنان كرد.

او هرگز به خدا شرك نورزيد

و آلوده به سجده به سنگى نشد.

همانى است كه نخستين ايمان آورنده به خدا بود

و در راه او، جهاد كرد و يارى كرد.

نخستين نمازگزار بود و آن بود كه‌

طواف كرد و با آيين حج، حج نمود و عمره به جا آورد.

كسى كه در ماجراى آل عبا، با پاك‌مردى شريك شد

و هر كس در آن ترديد كند، كافر است.

كيست كه جانش را بخشيد، در شبى كه خوابيد در بستر پيامبر

و از هيچ كوششى فروگذار نكرد؟

كيست آن كه صاحبِ خانه‌اى است كه در آن‌

ستاره‌اى از آسمان فرود آمد و خاموش شد؟

كيست آن‌كه پرچمدارى كرد، پس از آن كه‌

ديروزش، آن پرچم را با خوارى و شكست، بازگردانده بودند؟

كيست آن كه براى ابلاغ سوره برائت انتخاب شد؟

و همين براى خردمند، پندآموز است؟

كيست آن كه درِ خانه‌اش به مسجد، بازماند

در حالى كه درهاى ديگر مردم، بسته شد؟

كيست آن كه در غدير خم، به دستور خداوند

صاحب فضيلت شد و بر مردم، ولايت و اقتدار يافت؟

كيست كه در تناول مرغ بريان‌

با دعاى پيامبر، به اين افتخار، نايل آمد؟

كيست آن كه شبانگاه [به اسراء] برده شد تا اين كه‌

در شب تاريك تيره، قدرت خداوند را ديد؟

كيست پينه زننده به كفش؟ و آن كه درباره‌اش‌

پيامبر، اخبار گوناگونى به شما داد، كيست؟

درباره او از حُنين، پرس و جو كن كه او را مى‌شناسد

كه چه كسى بود كه در جنگ، شمشير زد و كه بود كه‌پشت كرد؟

همان هم‌سخن خورشيد، كه از خورشيد خواست‌

تا پس از غروب كردن و رفتن، دوباره باز گردد.