دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠٧ - ٢/ ١١ زينت زهد

٤١٥٨. مكارم الأخلاق به نقل از مجمع: على ٧ شمشير خود را بيرون آورد و فرمود: «چه كسى شمشير مرا به رَهن مى‌پذيرد؟ اگر يك پيراهن مى‌داشتم، شمشيرم را به رهن نمى‌گذاشتم».

آن را به سه درهم، در رهن گذاشت و با آن، يك پيراهن سنبلانى خريد. آستين آن تا نصف ساعدش مى‌رسيد و قدش تا نيمه ساقش.

٤١٥٩. خصائص الأئمّة :: [على ٧‌] روزى بر منبر كوفه فرمود: «چه كسى اين شمشير مرا مى‌خرد؟ اگر نان يك شب را مى‌داشتم، آن را نمى‌فروختم» و اين در حالى بود كه غلّه‌اى كه به او مى‌رسيد، در يك سال به چهل هزار دينار بالغ مى‌شد.

٤١٦٠. امام حسن ٧ پس از شهادت پدرش و درباره وى: [او] از طلا و نقره، براى بازماندگانْ چيزى باقى نگذاشت، مگر هفتصد درهم كه از سهمش فزون آمده بود و مى‌خواست با آن، خدمتكارى براى خانواده‌اش بخرد.

٤١٦١. الاستيعاب: از راه‌هاى گوناگون ثابت شده كه حسن بن على ٨ فرمود: «پدرم بيش از هشتصد و يا هفتصد درهم به‌جا نگذاشت كه از سهمش از بيت المال فزون آمده بود و آن را آماده كرده بود تا خدمتكارى براى خانواده‌اش بخرد» و رياضت‌كشى او در لباس و خوراكش مشهور است.

٤١٦٢. مروج الذهب: برخى گفته‌اند وى (على ٧) براى خانواده‌اش دويست و پنجاه درهم، به همراه قرآنش و شمشيرش به‌جا گذاشت.