دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٤٨ - ١٠/ ٥٣ فقير دهلوى
١٠/ ٥٣
فقير دِهلَوى[١]
٣٠. فقير دهلوى مىگويد:
|
آن وارث مُلك لا يزالى |
شاهنشه دين، علىّ عالى |
|
|
آن گوهر مخزن ولايت |
وان نيّرِ مطلع هدايت |
|
|
آن عاشق طلعت پيمبر |
وان معنى صورت پيمبر |
|
|
آن مُجمل شرع از او مفصّل |
وان دين خدا به او مكمَّل |
|
|
آن پردهگشاى عالمِ غيب |
سر بر زده با نبى ز يك جَيب |
|
|
حق، نفسِ رسولْ خوانده او را |
بر مسند دين نشانده او را |
|
|
بر كَنده بناى كفر از جا |
افكنده اساس بدعت از پا |
|
|
هر كس كه ز حضرتش نظر يافت |
اسرار نهفته جمله دريافت |
|
|
بى او نتوان به حق رسيدن |
بيجاست به هر طرف دويدن |
|
|
او شهر رسول را در آمد |
در شهر، ز در توان در آمد |
|
|
اى جان به فداى خاك پايت! |
دست من و دامن ولايت! |
|
|
ازلطف، نظر به حال من كن |
رحمى به شكسته بال من كن |
|
|
در تيره مغاكِ هند، خوارم |
افتاده ز اوج اعتبارم |
|
|
بال و پرى از محبّتم دِه |
پرواز بر اوج قربتم ده |
|
[١] مير شمس الدين عبّاس دِهْلَوى، در سال ١١١٥ ق، ديده به جهان گشود. او در فقه، حديث و كلام، صاحب دانش بود و در عروض و قافيه، تأليفاتى دارد و ديوانش شامل هفت هزار بيت است. وى در سال ١١٨٣ ق، درگذشت.