دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - ١٠/ ١٦ احمد صنوبرى

آيا كسى كه در مقام برادرى، جاى او نشست‌

همانند منزلت هارون براى موسى بن عمران، كسى جز اوبود؟

به دو قبله نماز خواند، در حالى كه پيامبر، پيش نماز بود

و مردم، از اين موضوع، چشم و گوش بسته بودند.

هيچ همسر ديگرى، قابل قياس با همسر او نيست‌

و هيچ فرزند، ديگرى با سبط پيامبر، سنجيدنى نيست.

دوست دارنده على در دل، از نورى ويژه برخوردار است‌

و دشمن درونى او در آتش است.

دشمن او را، فردا، مالك آتش دوزخ در اختيار دارد

اما دوستدار او در بهشت رضوان، خشنود است.

پيامبر خدا به او فرمود: «اى على! بدبخت‌ترينِ مردم‌

اگر قرار باشد بدبخت‌ها معرفى شوند دو گروه اند:

آن نافرمان از صالح پيامبر كه پى‌كننده شتر صالح بود

و آن ديگرى، نافرمان در حقِّ توست كه مرا با نافرمانى ديدار مى‌كند.

اى ابوالحسن! محاسنت را از خون گلويت‌

زمانى از رنگ سرخى تُند، خضاب مى‌كند».

چه نيكو شهيدانى كه پروردگار عرش و خلق‌

گواهى مى‌دهند كه آنان نيكو شهيدانى هستند!

چه كسى به پيامبر، به خاطر آن دو، دلدارى مى‌دهد؟

چه كسى دلدارى مى‌دهد، از دور و نزديك؟ چه كسى بر فاطمه مصيبت‌زده‌

مصيبت شوهر و فرزند را باز گويد؟

چه كسى عبادت‌گزار در محراب را به قتل رساند؟

و چه كسى در ميدان نبرد، تشنه‌لب را شهيد نمود؟

دو ستاره در زمين، بلكه دو ماه بدر، غروب كرده‌اند

آرى! بلكه دو خورشيد، غروب كرد و چرا نگويم دو خورشيد؟!

آنها دو شمشيرند كه اگر به ميدان بيايند

شمشير جنگ، غلاف مى‌شود و تنها در دستان آن دو، شمشير جنگ مى‌مانَد.