دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٣ - ١٠/ ٣٧ سعدى شيرازى

١٠/ ٣٦

بابا افضل كاشانى‌[١]

١٣. بابا افضل كاشانى در شأن مولا مى‌گويد:

١٠/ ٣٧

سعدى شيرازى‌[٣]

١٤. شيخ اجل سعدى شيرازى مى‌گويد:

[١] افضل الدين محمّد بن حسين مَرَقى كاشانى، معروف به بابا افضل، از حكيمان و اديبان قرن هفتم و اهل مَرَق از توابع كاشان است. وى تأليفات بسيار دارد كه از جمله آنهاست: جاودان نامه، ترجمه رساله نفس ارسطو، المفيد للمستفيد، ره انجام نامه، انشاء نامه، رساله عرض، و رساله در منطق. وى در سال ٦٦٤ ق، درگذشت.

[٢] ديوان بابا افضل( تصحيح: مصطفى فيضى و ديگران، كتابفروشى زوّار، ١٣٦٣ ش، اوّل): ص ١٧.

[٣] مشرف الدين مصلح بن عبد اللّه سعدى شيرازى، در حدود ٦١٦ ق، در شيراز متولّد شد. وى سى تا چهل سال از عمر خود را در سفر گذراند و پس از آرامشى كه در شيراز برقرار شد، به آن‌جا برگشت و به تصنيف آثار خود پرداخت. او در اشعار خود، اتابك ابوبكر بن سعد بن زنگى و پسرش سعد بن ابو بكر را مدح كرد و تخلّص خود را از وى گرفت. آثار سعدى عبارت‌اند از: بوستان، گلستان، قصايد و ملمّعات، رباعيات و ترجيعات كه در كلّيات سعدى گردآورى و چاپ شده است.