مدرك اوّل: در نسخه خطى مناظره آقا على با محمد كريمخان كرمانى كه تاريخ كتابت آن جمادى الثانيه ١٢٨١ هجرى قمرى است، از وى با عبارت «حكيم على مؤسس آقا على» ياد شده است. در اين زمان آقا على چهل و هفت ساله بوده است.

مدرك دوّم: شيخ على نورى (شيخ الشوارق) در نسخه اسفار مدرسه مروى حواشى استاد خود آقا على بر اسفار را با عنوان «الاستاد المؤسس آقا على مدرس» نقل كرده است.

مدرك سوّم: لطفعلى صدر الافاضل دانش تبريزى كه بيست سال از محضر آقا على كسب فيض كرده و دو قصيده در رثاى استاد خود سروده است، در تقريظ آقا على بر رساله ايضاح الادب خود، از او با عنوان «قدوة الحكماء المؤسسين» ياد مى‌كند.

مدرك چهارم: شيخ محمد حسين غروى اصفهانى مشهور به آيت الله كمپانى صاحب تحفة الحكيم، فلسفه را نزد مهمترين شاگرد آقا على يعنى شهيد محمد باقر اصطهباناتى آموخته، وى در جلد اوّل كتاب نهاية الدرايه فى شرح الكفاية از آقا على با عنوان حكيم مؤسس ياد كرده است.

مدرك پنجم: حكيم معاصر مرحوم ميرزا مهدى مدرس آشتيانى صاحب تعليقه بر منظومه و اساس التوحيد، در شرح تحفة الحكيم مرحوم غروى اصفهانى در مبحث امتناع اعاده معدوم (صفحه ١١ نسخه خطى) از آقا على چنين ياد مى‌كند: «كما ذهب اليه استاذه المحقق المدرس المدرس المؤسّس».

مدرك ششم: نسخه خطى رساله سرگذشت ظاهرا به خط غلامعلى شيرازى از شاگردان آقا على. ناسخ تصريح كرده است: «اين مختصر از روى نوشته استاد مؤسس آقا على مدرس ادام الله ايام بركاته نقل كردم.»

مدرك هفتم: در مقدّمه چاپ سنگى رسالة فى الوجود الرابط (سال ١٣١٥ ه. ق.) از نويسنده اين گونه ياد شده است: «الاستاد المؤسس آقا على المدرس- قدّس روحه و روّح فتوحه-»

معرفى اجمالى جلد سوّم مجموعه مصنفات حكيم مؤسس‌

در اين مجلّد چهارده اثر آقا على را در ضمن پنج بخش به شرح ذيل گردآورده‌ايم. از آنجا كه كليه تعليقات فلسفى و نيز تمامى رسائل فلسفى عربى آقا على مدرس را در دو مجلد اول و دوّم گنجانيده‌ايم، اين مجلد حاوى ديگر آثار بجامانده اين حكيم متألّه است.

در بخش اوّل رسائل فارسى حكيم مؤسس گرد آمده است. مراد از رسائل فارسى،