يكى از معانى اين حروف است: همزه، آ، آى، أى، أيا، هيا، وا، يا، و براى فراخواندن و آگاه كردن مخاطب مى‌آيد: أفاطم مهلا بعض هذا التّدلّل. آزيد. آى صاعد الجبل، أى ربّ‌، أيا طالب استمع، فقالت هيا ربّاه... وا يوسف. يا أيّها اللّبنانيّون.

ندا

فراخواندن و آگاه ساختن مخاطب است تا به آن‌چه متكلّم مى‌خواهد، گوش فرا دهد:

يا رجلا، يا أيّها الرّجل.

١. حروف ندا هشت حرف است: همزه، آ، آى، أى، أيا، هيا، وا، يا. تمامى اين حروف، جانشين فعل نداى «انادى» مى‌شوند.

٢. عبارت ندا، جملۀ فعليه محسوب مى‌شود و منادا، مفعول به فعلى است كه وجوبا محذوف است. منادا، لفظا و محلاّ منصوب است: يا أيّها...؛ «أىّ‌» مناداى مبنى بر ضمّ است، ولى محلاّ منصوب است.

٣. منادا سه نوع است، مفرد: يا يوسف، يا تلاميذ؛ مضاف: يا مصباح العلم؛ شبه مضاف:

يا حسنا وجهه.

ندا - الفاظ ملازم آن

١. «اللّهمّ‌»، اسم جلاله است و بدون واسطه، منادا واقع مى‌شود: يا اللّه. اين كلمه فقط با «يا» منادا واقع مى‌شود؛ زيرا «ياء»، اصل