١. فعل متعدّى دو مفعولى و از افعال قلوب و بيانگر معناى گردانيدن و تغيير است. پس از آن‌كه فاعل مى‌گيرد، بر سر جملۀ اسميّه درمى‌آيد و مبتدا و خبر آن را، به عنوان دو مفعول خود، منصوب مى‌كند: تخذ زيد سميرا صديقا.

٢. هرگاه در معناى گردانيدن و تغيير به كار نرود، به يك مفعول، متعدّى مى‌شود: تخذ زيد علما.

٣. افعال تحويل عبارت‌اند از: اتخذ، تخذ، ترك، صيّر، غادر، وهب. اين افعال «اخوات ظنّ‌» ناميده مى‌شوند.

تخيير

يكى از معانى دو حرف: إمّا و أو است، و براى برتر شمردن چيزى و تحضيض آن و مقدّم ساختن آن بر غير به كار برده مى‌شود:

اختر إمّا الجدّ و إمّا الكسل. تزوّج هندا أو أختها.

جمع كردن معطوف و معطوف عليه، جايز نيست.

تذكير

عبارت است از حذف علامت تأنيث از مؤنّث لفظى يا فعل، براى مذكّر نمودن آن. اين علامت‌ها عبارت‌اند از:

١. «تاء» مربوطه: أميرة، أمير.

٢. «تاء» كشيده در فعل: ذهبت، ذهب.

٣. «الف» مقصوره: كبرى، أكبر.

٤. «الف» ممدوده: سوداء، أسود.

تذكير فعل با فاعل

تذكير فعل در اين موارد، واجب است:

١. هرگاه فاعل، مذكّر باشد: ذهب الوالدان.

٢. هرگاه فاعل، اسم علم مذكّرى باشد كه داراى علامت تأنيث است: ذهب طلحة.

٣. هرگاه فاعل، مؤنّث معنوى محصور به «الاّ» يا «غير» يا «سوى» باشد: ما قام إلاّ هند.

ترتيب ابجدى

مجموعه حروف ابجدى است كه براى حساب جمّل گردآورى شده‌اند. تعداد آن‌ها ٢٨ حرف است. نخستين لفظ اين مجموعه:

أبجد است و پس از آن: هوّز، حطّى، كلمن، سعفص، قرشت، ثخذ، ضظغ مى‌آيند.

ترتيب هجائي

مجموعه حروف الفباست كه با همزه آغاز مى‌شود و به «ياء» پايان مى‌پذيرد و تعداد آن‌ها ٢٩ حرف است: ء، ب، ت، ث، ج، ح، خ، د، ذ، ر، ز، س، ش، ص، ض، ط، ظ، ع، غ، ف، ق، ك، ل، م، ن، ه، و، ا، ى.

ترجّى

يكى از معانى دو حرف: علّ و لعلّ است و براى دلالت بر منتظر چيزى بودن همراه با