فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی - دحداح، انطوان - الصفحة ١٦٧
٦. «نون»: فعلن.
٧. «نون» ثقيله: يفعلنّ.
٨. «هاء»: هؤلاء.
٩. «واو»: فعلوا.
١٠. «ألف»: فعلا.
١١. «ياء»: يفعل.
حرف تعجّب
حرف معناست و بر انفعال نفس از چيزى كه سبب آن پنهان است دلالت كند. حروف تعجّب دو حرف است:
١. «لام»: للّه درّه من شاعر.
٢. «ما»: ما أجمل الرّبيع.
حرف تعريف
حرف معناست و براى معرفه كردن نكره به كار مىرود. حرف تعريف يكى است كه به آن «أل» تعريف مىگويند: ديك، الدّيك.
حرف تعليل
حرف معناست و براى بيان دليل و برهان و اثبات آن به كار مىرود. حروف تعليل هشت حرف است:
١. «إذ»: ضربته إذ شتمنى.
٢. «حتّى»: ادرس حتّى تنجح.
٣. «على»: صاحبتك على أنّك وفىّ.
٤. «عن»: هجانى عن حسد.
٥. «في»: قتل كليب في ناقة.
٦. «كى»: اعمل كى تفلح.
٧. «لام»: غامر لتبلغ المجد.
٨. «من»: يغضى حياء و يغضى من مهابته.
حرف تفسير
حرف معناست و براى توضيح معناى لفظ و آشكار ساختن مفهوم امر مشكل و تأويل آن به كار مىرود. تفسير، دو حرف دارد:
١. «أن»: كتبت إليه أن حارب.
٢. «أى»: هذا عسجد أي ذهب.
حرف تفصيل
حرف معناست و براى جدا كردن جزء يا بخشى از يك مجموعه به كار مىرود. حروف تفصيل چهار حرف است:
١. «أمّا»: (فَأَمَّا اَلْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ وَ أَمَّا اَلسّائِلَ فَلا تَنْهَرْ).
٢. «إمّا»: اختر إمّا الجدّ و إمّا الشّقاء.
٣. «أو»: ذهب سعيد أو خالد أو زيد.
٤. «من»: اللّه يعلم المؤمن من الكافر.
حرف تقليل
حرف معناست و براى نشان دادن كمى چيزى يا عددى به كار مىرود. حروف تقليل سه حرف است:
١. «ربّ»: ألا ربّ مولود و ليس له أب.
٢. «قد»: قد يصدق الكذوب.
٣. «واو»: و ليل كموج البحر أرخى سدوله.