اسم اشاره براى مثنّاى مؤنّث نزديك است و براى عاقل و غير عاقل به كار مى‌رود. در محلّ رفع، مبنى بر «الف» و در محل نصب و جرّ، مبنى بر «ياء» است: جاءت تان الامرأتان. جات تان السيّارتان.

تانِكَ

اسم اشاره براى مثنّاى مؤنّث متوسّط است، و براى عاقل و غير عاقل به كار مى‌رود.

در محلّ رفع، مبنى بر «الف» و در محلّ نصب و جرّ، مبنى بر «ياء» است: عادت تانك الطّالبتان.

ذهبت تانك السّيّارتان.

تانِّكَ

اسم اشاره براى مثنّاى مؤنّث دور است، و براى عاقل و غير عاقل به كار مى‌رود. در محلّ رفع، مبنى بر «الف» و در محلّ نصب و جرّ، مبنى بر «ياء» است: عادت تانّك الطّالبتان. ذهبت تانّك السّيّارتان.

تأكيد

يكى از معانى اين حروف است: امّا، أن، إنّ‌، باء، على، كاف، نون، نّ‌، و براى تأكيد و پافشارى بر قصد و مراد و تحكيم عهد و پيمان مى‌آيد:

أمّا زيد فشجاع. علمت أن قد يرجع؛ «أن» - در اين جا - مخفّف «أنّ‌» است. إنّ الطّقس جميل. ما كان ربّك بظالم. حقيقة عَلى أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اَللّهِ إِلاَّ اَلْحَقَّ‌ .

(لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ‌) . اذهبن. اذهبنّ‌.

تأكيد

تابعى است كه اثبات مى‌كند معناى متبوع آن حقيقى است و در آن مبالغه و مجاز، راه ندارد. هدف از تأكيد از ميان بردن احتمال‌هاى نادرست - كه مورد نظر نيست - از متبوع آن، و متمركز كردن فهم در يك معناست. تأكيد دو نوع است:

١. لفظى، كه تكرار همان لفظ پيشين يا مترادف آن است: الشّمس الشّمس أمّ الأرض. فاز انتصر الجيش.

٢. معنوى، كه با به كار بردن الفاظ مشخّص مضاف به ضمير مؤكّد انجام مى‌شود: جاء الرّجل عينه. جاء الرّجلان كلاهما.

تأكيد شمول

بخشى از تأكيد معنوى است و توهمّ اراده نكردن شمول را برطرف مى‌كند. الفاظ آن عبارت‌اند از:

١. «كلا»، «كلتا»، كه مثنّى را تأكيد مى‌كنند.