آن‌چه كه از سه كلمه يا بيش‌تر تركيب شده باشد «كلم» ناميده مى‌شود؛ خواه داراى معناى مفيد باشد يا نباشد. «كلم» مفيد، مانند: النّيل ثروة مصر. و غير مفيد، مانند: إن تكثر الصّناعات...

كُلَّما

جانشين ظرف زمان و متضمّن معناى شرط است. فعل شرط و جواب آن بايد ماضى باشند: كلّما عملت فرحت. «كلّما» از «كلّ‌» و «ما» ى مصدرى زمانى، تركيب شده و مفعول فيه و منصوب است.

كلمه

واحد لفظى كوتاهى است كه بر معنايى دلالت مى‌كند. كلمه سه نوع است:

١. حرف، كه عبارت است از: (١) حروف مبانى؛ علائم مجرّدى هستند كه با ضميمه شدن به يكديگر، كلمات را مى‌سازند: أ، ب، ج، د. (٢) حروف معانى؛ الفاظى هستند كه مدلول آن‌ها، آن‌گاه كامل مى‌شود كه با اسم يا فعل به كار رود: فى، ثمّ‌، إلاّ.

٢. اسم؛ كلمه‌اى است كه ذاتا بر معنايى دلالت مى‌كند و زمان ندارد: طلب، خنجر، ظالم، هذا.

٣. فعل؛ كلمه‌اى است كه بر حالتى يا كارى در زمان گذشته، حال يا آينده دلالت كند: كتب، يكتب، سيكتب.