وزن «فعال»، صفتى است كه براى دشنام دادن جنس مؤنّث به كار مى‌رود و همواره همراه ندا مى‌آيد: يا خداع؛ «يا» حرف ندا، «خداع»، منادا، مبنى بر كسره و در محلّ نصب مفعول به براى فعل محذوف است. نيز گفته مى‌شود: يا خباث.

يَفْعَلُ

وزن تصريف فعل مضارع معلوم است.

١. ضمير آن، مفرد مذكّر غايب است.

٢. «ياء»، حرف مضارعه و مفتوح است، فاء الفعل، ساكن، عين الفعل، تابع وزن و لام الفعل، مرفوع به ضمّه است.

٣. فاعل آن، ضمير مستتر جوازى و تقدير آن هو است.

يَفْعَلانِ

وزن تصريف فعل مضارع معلوم است.

١. ضمير آن، مثنّاى مذكّر غايب است.

٢. «ياء»، حرف مضارعه و مفتوح است، فاء الفعل، ساكن، عين الفعل، تابع وزن و لام الفعل، براى مناسبت با «الف»، مفتوح است.

٣. فاعل آن، «الف» مثنّى است و به «نون» زايد مكسور پيوسته است و رفع آن به ثبوت «نون» است.

٤. اين فعل، جزو افعال پنج‌گانه است.

يَفْعَلْنَ

وزن تصريف فعل مضارع معلوم است.

١. ضمير آن، جمع مؤنّث غايب است.

٢. «ياء»، حرف مضارعه و مفتوح است، فاء الفعل، ساكن، عين الفعل، تابع وزن و لام الفعل، مبنى بر سكون است.

٣. فاعل آن، «نون» مفتوح و مؤنّث است.

يَفْعَلُونَ

وزن تصريف فعل مضارع معلوم است.

١. ضمير آن، جمع مذكّر غايب است.

٢. «ياء»، حرف مضارعه و مفتوح است، فاء الفعل، ساكن، عين الفعل، تابع وزن و لام الفعل، براى مناسبت با «واو» مضموم است.

٣. فاعل آن، «واو» است و به «نون» زايد مفتوح پيوسته است و رفع آن به ثبوت «نون» است.

٤. اين فعل، جزو افعال پنج‌گانه است.

يَمينَ

اسمى است كه همواره اضافه مى‌شود، ظرف مكان و از جهات شش‌گانه است.

١. اگر مضاف باشد، معرب، مفعول فيه و منصوب است: مشيت يمين الطّريق؛ همچنين است اگر در لفظ و معنا، از اضافه منقطع شود.

مشيت يمينا.

٢. اگر در لفظ، و نه در معنا، از اضافه منقطع شود، مبنى بر ضمّه و محلاّ منصوب است: مشيت يمين.