فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی - دحداح، انطوان - الصفحة ٢٩٧
فَعْلُولَةٌ
وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است: بينونة، دينونة.
فُعَلَة
١. وزن سماعى براى صيغۀ مبالغه از ثلاثى است: ضحكة.
٢. وزن قياسى براى جمع مكسّر صفتهاست و وزن مفرد آن، «فاعل» است:
رام رماة.
٣. وزن سماعى براى جمع كثرت و وزن مفرد آن، «فاعل» است: قاض قضاة.
٤. وزن قياسى براى صفاتى است كه مذكّر و مؤنّث به يك لفظ آمده است: صرعة.
فُعْلَة
١. وزن قياسى براى مصدر ثلاثى مجرّد است، فعل ماضى آن «فعل» است و بر رنگ دلالت مىكند: حمرة، زرقة.
٢. وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است: كدرة، سمرة.
٣. وزن قياسى براى صفاتى است كه در مذكّر و مؤنّث به يك لفظ آمده است: ضحكة.
فَعَلَة
١. وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است. غلبة، عظمة.
٢. وزن سماعى براى جمع كثرت و وزن مفرد آن، «فاعل» است: ساحر، سحرة.
فَعِلَة
وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است: سرقة.
فَعْلَة
١. وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است: رحمة، حيرة.
٢. وزن قياسى براى اسم مرّه از فعل ثلاثى است: ضربة، وثبة.
فِعْلَة
١. وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است: نشدة، عصمة.
٢. وزن قياسى براى اسم نوع از فعل ثلاثى است: مشية، خبرة.
٣. اگر مصدر بر وزن «فعلة» باشد، فقط به يارى قرينه يا وصف، بر اسم مرّه دلالت مىكند: خبرة، واحدة.
٤. وزن سماعى براى جمع قلّه، و مفرد آن، «فعل» است: فتى، فتية.
فُعْلَى
١. وزن سماعى براى مصدر ثلاثى مجرّد است: بشرى، رجعى.
٢. وزن صفت معتلّ اللام است كه «واو» آن تبديل به «ياء» شده است: علوى، عليا.