٦. عدد مفرد با درآمدن «أل» بر سر خود آن يا بر سر تمييز آن، معرفه مى‌شود: ما فعلت بالعشرة دراهم‌؟؛ ما فعلت بعشرة الدّراهم. برخى درآمدن «أل» را بر سر هر دو، جايز دانسته‌اند:

ما فعلت بالعشرة الدّراهم.

عدد ترتيبى

عدد ترتيبى، بر مرتبه و ترتيب اسم‌هاى معدود دلالت مى‌كند.

١. عدد ترتيبى، دوازده لفظ دارد كه عبارت‌اند از: أوّل، ثان، ثالث، رابع، خامس، سادس، سابع، ثامن، تاسع، عاشر، مئة، ألف. اعداد «ثان» تا «عاشر» بر وزن «فاعل» ساخته مى‌شوند و از اعداد اصلى معادل آن‌ها، از «اثنان» تا «عشرة»، مشتق مى‌گردند؛ هرچند اعداد اصلى، مصدر نيستند.

٢. گفته مى‌شود: «واحد و واحدة»، «حادى و حادية»؛ و دو عدد اخير تنها براى ترتيب در عدد مركّب و معطوف مى‌آيد.

٣. عدد ترتيبى در تذكير و تأنيث با معدود، مطابقت دارد؛ به جز در عقود و توابع آن، كه عدد در آن‌ها، در همۀ حالات، با يك لفظ مى‌آيد: الفصل الثّالث عشر، الرّسالة الثالثة عشرة. الفصل العشرون و الرّسالة العشرون.

٤. عدد ترتيبى مركّب، مانند عدد اصلى مركّب است؛ يعنى دو جزء آن مبنى بر فتحه است: وصلت إلى الفصل الرّابع عشر و الرّسالة الرّابعة عشرة.

عدد و تاريخ

هنجار عربان چنين است كه «ليالى» را موضوع تاريخ قرار مى‌دهند؛ زيرا ماه‌هاى عربى، قمرى است؛ به اين جهت مى‌گويند:

١. لأوّل ليلة من شعبان يا لغرّته؛ «لام» به معناى «فى» است، يا مستهلّه، از أهلّ الهلال و استهلّ‌.

٢. لأوّل ليلة خلت من شعبان؛ «لام» به معناى «بعد» است، لليلتين خلتا، لثلاث خلون إلى عشر.

٣. لإحدى عشرة خلت إلى النّصف من شوّال يا منتصفه، يا انتصافه.

٤. لأربع عشرة بقيت من ذى الحجّة؛ «لام» به معناى «عند» يا «فى» است، تا تسع عشرة.

لعشر أو ثمان بقين إلى ليلة بقيت.

٥. لآخر ليلة منه يا سراره. لآخر يوم منه يا